ویرایش‌ها

به نام خدا

قلم در دست دارم نمی دانم چه بنویسم، هوای جبهه و سنگر به سر دارم نمی دانم چه بنویسم. با سپاس از خداوند متعال که این فرصت را به من داد که برای دین و کشور و فرموده رهبرم قدمی بردارم که در نزد خداوند شرمنده نباشم چند خطی برای یادگاری به پدر و مادرم می نویسم. که اگر سعادت داشتم برای دین و کشورم به شهادت یا اسارات و یا مفقودیت نائل شدم خدا گواه است که به مقصود خود رسیده ام اما شرمنده ام که به شما خدمتی نکردم. و از مادرم تقاضا دارم هر وقت به یاد من افتاد صحنه عاشورا و شهادت امام حسین و اسارت حضرت زینب را در نظر بیاورد و برای آنان گریه کند که رسم زندگی را از ایشان آموخته ایم.