شهید عمران ابراهیمی: تفاوت بین نسخهها
Barkhordari (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۲۴: | سطر ۲۴: | ||
==خاطرات== | ==خاطرات== | ||
| − | • در توصیف اخلاق و شخصیت کم نظیر شهید ابراهیمی که این خصوصیات او را انسانی وارسته و کامل معرفی می نماید، می توان گفت: ایشان دارای روح بلند و متعالی بودند. انجام واجبات و مستحبات تا جایی که دوستش علی رضا رحمانی می گفت حاجی عمران وقتی در مسجد نماز جماعت می خواند نماز که تمام می شد می آمد به عقب صف نماز ، با تسبیح ذکرو دعا می گفت وگریه می کرد، اشک زیادی از چشم او سرازیر می شد. ارادت و علاقه به ائمه اطهار بویژه به امام حسین تا حدی که چند روز قبل از محرم لباس مشکی می پوشید. علاقه به خانواده اش به حدی بود که موقعی که به خانه وارد می شد دخترش رقیه بسیار خوشحال می شد. در سختیها و مشکلات شکرگذار خداوند بود. احترام خاصی برای افراد نیازمند و مستضعف قائل بود. کوشش برای احیاء حق دیگران، در این باره پدر گرامی طی بیان مطالبی، خاطره ای از شهید نقل می کند: «عمران وقتی در کارخانه کار می کرد، اجازه نمی داد که حقوق کارگران پایمال شود مخصوصاً از بابت بیمه و دستمزد. یک روز از طرف اداره بیمه (مأمورین) آمدند و گفتند: حقوق شما چقدر است؟ او همه چیز را در مورد دستمزد و بیمه گفت،کارفرما از کارش ناراحت شد و او را تهدید به اخراج کرد ولی ایشان کارگرها را جمع کرد و یک شکایت تنظیم نمود و به اداره بیمه برد، حق و حقوق آنها را گرفت. او با شجاعت و دلیری احیای حق کرد. در مواقع خطر و بحرانی در هر نقطه کشور حاضر بود. سرانجام نقش از فتوت و جوانمردی برسینه تاریخ نهاد. و به سوی بهشت رهنمون شد. | + | • در توصیف اخلاق و شخصیت کم نظیر شهید ابراهیمی که این خصوصیات او را انسانی وارسته و کامل معرفی می نماید، می توان گفت: ایشان دارای روح بلند و متعالی بودند. انجام واجبات و مستحبات تا جایی که دوستش علی رضا رحمانی می گفت حاجی عمران وقتی در مسجد نماز جماعت می خواند نماز که تمام می شد می آمد به عقب صف نماز ، با تسبیح ذکرو دعا می گفت وگریه می کرد، اشک زیادی از چشم او سرازیر می شد. ارادت و علاقه به ائمه اطهار بویژه به امام حسین تا حدی که چند روز قبل از محرم لباس مشکی می پوشید. علاقه به خانواده اش به حدی بود که موقعی که به خانه وارد می شد دخترش رقیه بسیار خوشحال می شد. در سختیها و مشکلات شکرگذار خداوند بود. احترام خاصی برای افراد نیازمند و مستضعف قائل بود. کوشش برای احیاء حق دیگران، در این باره پدر گرامی طی بیان مطالبی، خاطره ای از شهید نقل می کند: «عمران وقتی در کارخانه کار می کرد، اجازه نمی داد که حقوق کارگران پایمال شود مخصوصاً از بابت بیمه و دستمزد. یک روز از طرف اداره بیمه (مأمورین) آمدند و گفتند: حقوق شما چقدر است؟ او همه چیز را در مورد دستمزد و بیمه گفت،کارفرما از کارش ناراحت شد و او را تهدید به اخراج کرد ولی ایشان کارگرها را جمع کرد و یک شکایت تنظیم نمود و به اداره بیمه برد، حق و حقوق آنها را گرفت. او با شجاعت و دلیری احیای حق کرد. در مواقع خطر و بحرانی در هر نقطه کشور حاضر بود. سرانجام نقش از فتوت و جوانمردی برسینه تاریخ نهاد. و به سوی بهشت رهنمون شد. <ref>[http://jangoderang.ir/shohada/information/41 سایت جنگ و درنگ]</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | http://jangoderang.ir/shohada/information/41 | + | <references /> |
== ردهها == | == ردهها == | ||
{{ترتیبپیشفرض:عمران_ابراهیمی}} | {{ترتیبپیشفرض:عمران_ابراهیمی}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۳۶
شهید عمران ابراهیمی
استان : مازندران
جنسیت : مرد وضعیت تاهل : متاهل شغل : رانندگان آبادی :
یگان : لشگر 25 کربلا نوع عضویت : بسیج مذهب : شیعه دین : اسلام
نام پدر : علیمسئولیت : رشته تحصیلی : تحصیلات : ابتدایی
تخصص : کد شهید : 41 رسته : ترابری نام مادر : حوریه مردانی
موضوع شهادت : جبهه عملیات : محل شهادت : شلمچه
تاریخ شهادت : 1365/11/09
نحوه شهادت : اصابت ترکش به بدن
شهر : سفید چاه بخش : شهرستان : گلوگاه استان : مازندران
گلزار : سفید چاهتاریخ تدفین : 1365/11/23آبادی :
محتویات
زندگی نامه
شهید عمران ابراهیمی در تاریخ 6/6/1339 در شهرستان بهشهر، هزارجریب، آغوزدره به دنیا آمد.وی در خانواده ای مومن و پیرو اهل بیت با اوضاع اقتصادی نسبتاً معمولی که از امرار و معاش والدین در مزارع کشاورزی و رسیدگی به احشام تأمین می شد به رشد و شکوفایی رسید. تا سوم راهنمایی تحصیلات را ادامه داد. بعد از انجام تکالیف به پدر و مادرش در تأمین معاش خانواده از جمله فروختن تخم مرغ برای تهیه لوازم مدرسه کمک و یاری می داد. وی برای کمک به معاش خانواده و همکاری با آنان در انجام امور زندگی ترک تحصیل نمود، تا بتواند باری از دوش آنان بردارد. از ژاندارمری بندر ترکمن در تاریخ 16/3/58 تا 16/5/1359 به مدت 14 ماه به بیرجند اعزام شد و خدمت سربازی را به پایان رساند. در سال 1361 ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد.رابطه ای عاطفی توأم با محبت با پدر و مادرش داشت. آنها از او رضایت داشتند. در انجام امور روزمره زندگی یار و یاور آنها بود. در انجام فرامین آنها کوتاهی نمی کرد. همیشه درصدد رفع مشکلات آنان بود.او در محیط خانواده خود همسری دلسوز و مهربان بود و پدری شایسته برای فرزندانش بود. به آنها علاقه وافری داشت. در راه رفاه آنان می کوشید. در امور زندگی با همسرش مشورت می نمود. ایشان دارای خصوصیت والای اخلاقی و رفتاری بودند که توانستند به عنوان یک الگو و اسوه در میان اطرافیان مطرح شود. از جمله: انجام واجبات و مراقبت در خواندن نماز اول وقت، خوش اخلاقی، احترام به والدینش، کمک و یاری دادن در تأمین معاش زندگی مورد اعتماد بودن در محل زندگی خویش می توان اشاره کرد که هنوز اطرافیان به نیکی از او یاد و ذکر می کنند. با گسترده شدن انقلاب اسلامی همراه با مردم حزب اللهی در اکثر تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت فعال داشت. از جمله، شعارنویسی در خیابانها، مبارزه با ضد انقلاب ها، پخش اعلامیه ها (انقلاب را تکرار حوادث صدر اسلام می دانست.)
در نهادی مقدس بسیج مستضعفان که امام خمینی بانی تشکیل آن بود عضویت داشت و در فعالیت های فرهنگی، سیاسی سپاه و بسیج شرکت داشت. مشوق جذب نیروهای فعال بود. و نهایتاً از این نهاد راهی جبهه حق علیه باطل شد. ایشان یک بار در تاریخ 24/10/65 از سپاه بندرگز لشکر 25 کربلا با عضویت بسیجی به منطقه جنوب شلمچه اعزام شد. در تاریخ 9/11/1365 در منطقه شلمچه عملیات کربلای 5 بر اثر اصابت ترکش به بدن به مقام شهادت رسید. در تاریخ 11/11/1365 در گلزار شهدای روستای سفیدچاه خاکسپاری شد.
خاطرات
• در توصیف اخلاق و شخصیت کم نظیر شهید ابراهیمی که این خصوصیات او را انسانی وارسته و کامل معرفی می نماید، می توان گفت: ایشان دارای روح بلند و متعالی بودند. انجام واجبات و مستحبات تا جایی که دوستش علی رضا رحمانی می گفت حاجی عمران وقتی در مسجد نماز جماعت می خواند نماز که تمام می شد می آمد به عقب صف نماز ، با تسبیح ذکرو دعا می گفت وگریه می کرد، اشک زیادی از چشم او سرازیر می شد. ارادت و علاقه به ائمه اطهار بویژه به امام حسین تا حدی که چند روز قبل از محرم لباس مشکی می پوشید. علاقه به خانواده اش به حدی بود که موقعی که به خانه وارد می شد دخترش رقیه بسیار خوشحال می شد. در سختیها و مشکلات شکرگذار خداوند بود. احترام خاصی برای افراد نیازمند و مستضعف قائل بود. کوشش برای احیاء حق دیگران، در این باره پدر گرامی طی بیان مطالبی، خاطره ای از شهید نقل می کند: «عمران وقتی در کارخانه کار می کرد، اجازه نمی داد که حقوق کارگران پایمال شود مخصوصاً از بابت بیمه و دستمزد. یک روز از طرف اداره بیمه (مأمورین) آمدند و گفتند: حقوق شما چقدر است؟ او همه چیز را در مورد دستمزد و بیمه گفت،کارفرما از کارش ناراحت شد و او را تهدید به اخراج کرد ولی ایشان کارگرها را جمع کرد و یک شکایت تنظیم نمود و به اداره بیمه برد، حق و حقوق آنها را گرفت. او با شجاعت و دلیری احیای حق کرد. در مواقع خطر و بحرانی در هر نقطه کشور حاضر بود. سرانجام نقش از فتوت و جوانمردی برسینه تاریخ نهاد. و به سوی بهشت رهنمون شد. [۱]
