ویرایش‌ها

"برادران عزیز!نگذارید اسلحه ی برادرتان بر زمین بماند؛ اسلحه ی برادرتان را بردارید و بر دشمن غارتگر بتازید تا اسلام به پیروزی نهایی برسد؛ ان شاء الله.من این راه را با چشمی باز و آگاهانه انتخاب کردم تا دِینِ خود را به اسلام و انقلاب اسلامی اَدا کنم.هرگز از راهی که انتخاب نمودم، باز نخواهم گشت.ما در قبال شهدا مسؤولیتی بزرگ بر گردن داریم و باید سهمی در این راه داشته باشیم.من ترجیح دادم برای ادامه ی راه شهدا و اولیای خدا و رفتن به سوی حرم حسینی، از کوه های سر به فلک کشیده ی کردستان بگذرم و بروم تا این که حرم حسینی را در آغوش بگیریم یا در خون غلطان شوم.ای ملت حزب الله!برای رضای خدا، امام عزیز را تنها نگذارید و هر چه بیشتر، او را یاری کنید تا ان شاء الله این انقلاب خونین به انقلاب حضرت مهدی (عج) متصل گردد.پشتیبان روحانیون مبارز باشید و نگذارید افرادی نالایق در این لباس پیامبرگونه، نفوذ کرده و بخواهند به اسلام و روحانیَّت ضربه بزنند.عزیزان!امروز ما ملت ایران، امانت بزرگی را دارا میباشیم که این امانت، از جانب خداوند متعال و به واسطه ی فداکاری و جانبازی هزاران هزار شهید و جانباز به دست ما رسیده است.امانتی که ۱۴۰۰ سال برای تحقق آن، اولیا و مقربین خداوند در تلاش و جهاد بودند.امانتی که علما و فقهای بزرگی به خاطرش سرِ دار رفتند یا توسط دژخیمان شکنجه و به گونه ای شهید شدند . برادران و خواهران!امروز جمهوری اسلامی، ودیعه ای است که به ما سپرده شده و وظیفه ی ما حفظ و نگهداری از آن است و امروز چشمان مستضعفین جهان به این انقلاب دوخته شده است و من و تو مسؤول هستیم تا این بندگان خدا را نجات دهیم.جمهوری اسلامی این همه شهید داده تا به این جا رسیده است.آیا به راستی از روی شهیدان و امام نباید خجالت کشید؟ در قیامت وقتی امام در محضر الهی بفرماید:بارالها ! من به این امت گفتم و اینها عمل نکردند ! چه حجتی داریم؟ سلام مرا به رهبر عزیزم برسانید و بگویید:تا آخرین قطره ی خونم، سنگر اسلام را ترک نخواهم کرد و با خداوند پیمان می بندم که در تمام عاشوراها و کربلاها با حسین (ع) همراه باشم و سنگر او را خالی نکنم تا هنگامی که همه ی احکام اسلام زیر پرچم اسلامی امام زمان (عج) به اجرا درآید. منصور کشاورز؛ ۲۷/۲/۶۴ "

==رده==

{{ترتیب‌پیش‌فرض:منصور_کشاورز_محمدیان}}

[[رده: شهدای ایران]]

[[رده: شهدای استان قزوین]]