شهید علی ابراهیمی
تاریخ تولد : 1339/09/02
تاریخ شهادت : 1361/01/02
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : ایلام - شیروان وچرداول - امامزاده عباس
==زندگینامه==
شهید علی ابراهیمی فرزند علی محمد، و حیات خانم بهرامی، در تاريخ، 1340/01/22 در روستای بوژان بخش شیروان، شهرستان شیروان، چرداول دیده به جهان گشود، وی تحصیلات خود را تا ششم قدیم ادامه داد اما به علت نبود امکانات آموزشی مناسب در منطقه، و همچنین فقر مالی، نتوانست به تحصیلات خود ادامه دهد تا این که با رسیدن به سن قانونی انجام خدمت مقدس سربازی، به عنوان سرباز وارد ارتش شد و در تاریخ، 1361/06/01 در غرب شوش، در اثر ترکش خمپاره به بدنش به شهادت رسید.
مزار این شهید گرامي در جوار امامزاده عباس (ع)، بخش شیروان، شهرستان شیروان، چرداول قرار دارد.
==وصیت نامه==
شمه ای از وصیت نامه شهید علی ابراهیمی
قال امام حسین(ع):
موت فی عز خیر من حیات فی ذل؛ مرگ با عزت ارزشمند است از زندگی با ذلت.
پروردگارا، به یگانگی تو شهادت می دهم و با قلبی مملو از عشق و مهر و محبت به تو، مشتاق شهادتم.
بارالها، اگر مرا از دوستان خود جداسازی، میان اهل بلا رها سازی و با دشمنان خود عقوبت کنی تا بر عذاب و سوزش آتش صبر توانم کرد اما جدایی تو را چگونه تحمل نمایم.
پروردگارا، مرا در این راهم (شهادت فی سبیل الله ) هدایت کن و از هر گونه لغزش مصون و در امانم دار.
قلبم را در دست می گیرم شاید این آخرین دیدار کتبی من و ملتم و خانواده ام باشد، البته من کوچکتر از آنم كه ملتی را وصیت کنم که کوچک و بزرگ آن در به اهتزاز در آوردن پرچم توحید کوشا هستند، اما به عنوان یک برادر و یک خدمتگذار به میهن، به تمامی شما وصیت می کنم، امام را تنها نگذارید راه امام را ادامه دهيد و درخت انقلاب را که ثمره ی خون هزاران لاله ی پرپر شده است تا پای جان حفظ، و کشتی انقلاب اسلامی ایران را از تند بادهای شرق و طوفان های غرب نجات بخشید و به ساحل جمهوری اسلامی بکشانید.
همه باید بدانید که این انقلاب انقلابی است که تن تمام دشمنان اسلام را به لرزه در آورده و این فتنه گران برآنند که به هر طریقی ضربه ای به این انقلاب بزنند، ولی به امید خدا با هوشیاری شما، تمامی افکار آنان نقش بر آب می شود.
پدر و مادر و برادرانم، وصیت می کنم که اگر خداوند متعال مرا پذیرفت، مبادا ناراحت شوید و بدانید که من مورد لطف و رحمت پروردگارم قرار گرفته ام، مادر عزیز، پیمودن راه برادر شهیدم، علی نور یگانه، هدف من و مجاورت و همسایگی او آرزوی دیرینه ی من بود، خوشا بر من که به آرزویم رسيدم.
سپاسگذارم ای رب متعال... امیدوارم رفتن من چون قطره ای باشد که از دریايی جدا شود و هیچ گونه لغزشی در اراده ی خلل ناپذیر شما رخ ندهد، ادامه دهنده راهم باشید همان طوری که من راه حسین (ع) را ادامه دادم تا موجب شادی روح من و هزاران رزمنده ی شهید دیگر شويد.
در پایان شما را به صبر و تقوا سفارش می کنم، به امید این که دشمنان اسلام از سپر صبر و تقوایتان به ستوه برآیند، با امید آن روز که خورشید اسلام بر سراسر جهان به تابش در آمده و دل های حسرت زده از سلطه ی جباران، مملو از شادی و شادمانی گردد و استعمارگران رهسپار نابودی شوند.
منبع: سایت شهدای ارتش