شهید فریبرز متقیان: تفاوت بین نسخهها
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←زندگینامه) |
Kheyri9803 (بحث | مشارکتها) (←زندگینامه) |
||
| سطر ۱۴: | سطر ۱۴: | ||
بنابراین دوران دبیرستان را در تهران مشغول به تحصیل بود. وقتی که سه سال اول دبیرستان را به پایان رساند به سبب علاقه زیادی که به سربازی داشت وارد دبیرستان نظام تهران شد و دوران دبیرستان را با موفقیت به پایان رساند. پس از به پایان رسانیدن دوران دبیرستان در تاریخ 1344/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی وارد دانشکده افسری شد و بدین ترتیب بود که وظیفه خطیر سربازی را به عهده گرفت. پس از طی دوره سه ساله دانشکده در تاریخ 1347/07/01 در رسته زرهی به درجه ستوان دومی نائل آمد. پس از طی دوره مقدماتی رسته زرهی در مرکز آموزش زرهی شیراز به لشکر 92 زرهی اهواز اختصاص یافته و مشغول خدمت گردید. | بنابراین دوران دبیرستان را در تهران مشغول به تحصیل بود. وقتی که سه سال اول دبیرستان را به پایان رساند به سبب علاقه زیادی که به سربازی داشت وارد دبیرستان نظام تهران شد و دوران دبیرستان را با موفقیت به پایان رساند. پس از به پایان رسانیدن دوران دبیرستان در تاریخ 1344/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی وارد دانشکده افسری شد و بدین ترتیب بود که وظیفه خطیر سربازی را به عهده گرفت. پس از طی دوره سه ساله دانشکده در تاریخ 1347/07/01 در رسته زرهی به درجه ستوان دومی نائل آمد. پس از طی دوره مقدماتی رسته زرهی در مرکز آموزش زرهی شیراز به لشکر 92 زرهی اهواز اختصاص یافته و مشغول خدمت گردید. | ||
شهید فریبرز متقیان مردی بود بسیار با ایمان که لحظه ای نماز، دعا و قرآن را فراموش نمی کرد و از این رو به محض ورود به ارتش پی به نابسامانی هایی برد و مخالفت شدیدی که با دستگاه رژیم داشت تا این که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید و بعد از این پیروزی بود که با روحیه ای بسیار عالی به خدمت خود در ارتش ادامه داد. فروردین 1359 عازم جبهه منطقه دهلران شد و بعد از 23 روز که در مرز بود روز جمعه مورخ 1359/02/19 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. او همیشه می گفت: بهترین مرگ، کشته شدن در راه خدا و در جبهه جنگ است و جهاد در راه خدا دری از درب های رحمت الهی است که به روی بندگان خاص خدا باز می شود.<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23803 سایت شهدای ارتش]</ref> | شهید فریبرز متقیان مردی بود بسیار با ایمان که لحظه ای نماز، دعا و قرآن را فراموش نمی کرد و از این رو به محض ورود به ارتش پی به نابسامانی هایی برد و مخالفت شدیدی که با دستگاه رژیم داشت تا این که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید و بعد از این پیروزی بود که با روحیه ای بسیار عالی به خدمت خود در ارتش ادامه داد. فروردین 1359 عازم جبهه منطقه دهلران شد و بعد از 23 روز که در مرز بود روز جمعه مورخ 1359/02/19 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. او همیشه می گفت: بهترین مرگ، کشته شدن در راه خدا و در جبهه جنگ است و جهاد در راه خدا دری از درب های رحمت الهی است که به روی بندگان خاص خدا باز می شود.<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/23803 سایت شهدای ارتش]</ref> | ||
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| + | |||
| + | Image:5909235 (1).jpg | ||
| + | |||
| + | |||
| + | </gallery> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۵۴
شهید فریبرز متقیان
تاریخ تولد :1323/09/20
تاریخ شهادت : 1359/02/19
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :کرمان - کرمان مرکزی
زندگینامه
شهید فریبرز متقیان در سال 1323 در استان تهران در خانواده ای متدین دیده به جهان گشود. دوران کودکی و دبستان خود را به دلیل این که پدرش نظامی بود در شهرهای مختلف گذراند پس از گذراندن دبستان، آنها به تهران منتقل شدند. بنابراین دوران دبیرستان را در تهران مشغول به تحصیل بود. وقتی که سه سال اول دبیرستان را به پایان رساند به سبب علاقه زیادی که به سربازی داشت وارد دبیرستان نظام تهران شد و دوران دبیرستان را با موفقیت به پایان رساند. پس از به پایان رسانیدن دوران دبیرستان در تاریخ 1344/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی وارد دانشکده افسری شد و بدین ترتیب بود که وظیفه خطیر سربازی را به عهده گرفت. پس از طی دوره سه ساله دانشکده در تاریخ 1347/07/01 در رسته زرهی به درجه ستوان دومی نائل آمد. پس از طی دوره مقدماتی رسته زرهی در مرکز آموزش زرهی شیراز به لشکر 92 زرهی اهواز اختصاص یافته و مشغول خدمت گردید. شهید فریبرز متقیان مردی بود بسیار با ایمان که لحظه ای نماز، دعا و قرآن را فراموش نمی کرد و از این رو به محض ورود به ارتش پی به نابسامانی هایی برد و مخالفت شدیدی که با دستگاه رژیم داشت تا این که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید و بعد از این پیروزی بود که با روحیه ای بسیار عالی به خدمت خود در ارتش ادامه داد. فروردین 1359 عازم جبهه منطقه دهلران شد و بعد از 23 روز که در مرز بود روز جمعه مورخ 1359/02/19 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. او همیشه می گفت: بهترین مرگ، کشته شدن در راه خدا و در جبهه جنگ است و جهاد در راه خدا دری از درب های رحمت الهی است که به روی بندگان خاص خدا باز می شود.[۱]
.jpg)
