مادرم هرگونه افسردگى و ناراحتى مطمئنا باعث عذاب روح من ميشود.خوشحا ل و اميدوار باش مادر من پسر خوبى براى تو نبودهام اميدوارم مرا عفو كنى.از برادران عزيزم و بستگان عزيزم ميخواهم كه براى من هيچ گريه نكنند و هيچ ناراحت نباشند چونكه شهيد راه اسلام شدهاماز نظر مادى چيزى ندارم چند دست پيراهنم و لباسم به جنگزدگان يا فقراء اهداء كنيد. اگر زنده ماندم هميشه راه الله و راه خوب را انتخاب ميكنمدر پايان خداحافظى با تمامى افراد خانواده آخرين پيام من: به شما اين است كه هيچوقت راهى جزء راه خدا نپذيريد چون دنيا زودگذر است. پدر جان اگر خواستيد مجلس عزادارى بگيريد آن را تجملى نكنيد و پول آن را به منطقه جنگى اختصاص دهيد. خداحافظ شما به اميد پيروزى ديپلم وظيفه فتحالله داودپور
اين يادداشت در مورخه 28/12/61 در موقع عزيمت به خط مقدم جبهه به كوهالله اكبر نوشتم. <ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10519پایگاه اطلاع رسانی سایت شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]</ref>
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
</gallery>
==پانویس==
<references />