ویرایش‌ها

rId4

شهید، سید حسین موسوی : همسر عزیزم و خانواده ی گرامی ام ! فرزندم لحظه ای از مادرش جدا نباشد . شما همسر گرامی ام ! او را چنان تربیت کن که فردای این انقلاب به او افتخار کند؛ او را چنان که اسلام و قرآن می خواهد، آموزش بده؛ او را چنان تربیت کن که وقتی بزرگ شد، رهرو راه شهیدان گردد؛ دوست دارم اسلحه ام را بر دوش گیرد و هدف مرا دنبال کند؛ از خداوند - عزَّوجَل - می خواهم که همیشه یار و مددکار او باشد و او را به شما ببخشاید . همسر عزیزم ! تقاضا دارم چنانچه - ان شاء الله - شهادت نصیبم گشت، در مراسم من لباس سیاه بر تن و گریه و زاری نکنی، که گریه کردن شما باعث خوشحالی منافقان کوردل می گردد . روز عزای من جشن بگیرید که - ان شاء الله - من به لقای محبوبم خواهم رسید . در پایان از همه ی شما عزیزان حلالیت می طلبم و همه ی شما را به صبر و بُردباری دعوت می کنم؛ هرگز امام را فراموش نکنید و تنها مگذارید و دعا کنید تا ظهور حضرت مهدی ( عج ) - این امید مستضعفان - به سلامت باشد و در کنار و التزام رکابِ حضرت مهدی موعود ( عج ) جهان را به عدل و عدالت منور گرداند . - ان شاء الله تعالی . (۱۷۳۱۸۱۵) سیدحسین موسوی ۲۱/۵/۶۴