شهیدبایرام امانی هریس: تفاوت بین نسخهها
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) |
Kolahkaj9706 (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۴: | سطر ۴: | ||
==زندگینامه== | ==زندگینامه== | ||
| − | شهید بایرام امانی در سال 1346 در یک روستایی به نام هریس در خانواده ای محروم به دنیا آمد و از آغاز زندگی خویش فقر و نداری را با تمام وجود لمس نمود. او از همان دوران کودکی با کار آشنا گردید و در کارهای کشاورزی و چوپانی به خانواده کمک می کرد به طوری که به خاطر مشکلات نتوانست تحصیل کند به همین خاطر جهت تأمین مایحتاج زندگی کار می کرد. با وجود همه این مشکلات و ناگواریهایی که در زندگی داشت هرگز دست از تلاش و فعالیت در راه اسلام و انقلاب نمی کشید. با سن کمی که داشت فردی متدین و اهل عبادت بود و معدن صبر و ادب و نمازش را به جماعت در مسجد محل بجا می آورد. اگرچه سن زیادی نداشت ولی به قدری آرزوی شهادت می کرد و همیشه از رفتن به جبهه صحبت می کرد. زندگی ساده ای داشتند. در خانواده فرزند صالح بود و از نظر عمل به واجبات دینی زبانزد اهل روستا شده بود. تا حد امکان در کارهای کشاورزی به مستضعفان کمک و یاری می رساند. می گفت برادران دینی ما هستند. کمک به خلق خدا از وظایف دینی ما محسوب می شود و در هنگام برپایی نماز در مساجد از عشق خود به امام صحبت می کرد و می گفت ما نباید امام را تنها بگذاریم، باید پیرو خطش باشیم و به فرمانهایش جامه ی عمل بپوشانیم. از روی علاقه ای که به جبهه و جنگ داشت بالاخره در سال 1365 بود که از طریق ارتش به خدمت سربازی اعزام شد و پس از گذشت یک سال از سربازی در منطقه عملیاتی حاج عمران در اثر درگیری با دشمن وارد عملیات گردید و در سال 1366/09/01 به درجه شهادت نائل گشت و مفقودالاثر گردید. | + | شهید بایرام امانی در سال 1346 در یک روستایی به نام هریس در خانواده ای محروم به دنیا آمد و از آغاز زندگی خویش فقر و نداری را با تمام وجود لمس نمود. او از همان دوران کودکی با کار آشنا گردید و در کارهای کشاورزی و چوپانی به خانواده کمک می کرد به طوری که به خاطر مشکلات نتوانست تحصیل کند به همین خاطر جهت تأمین مایحتاج زندگی کار می کرد. با وجود همه این مشکلات و ناگواریهایی که در زندگی داشت هرگز دست از تلاش و فعالیت در راه اسلام و انقلاب نمی کشید. با سن کمی که داشت فردی متدین و اهل عبادت بود و معدن صبر و ادب و نمازش را به جماعت در مسجد محل بجا می آورد. اگرچه سن زیادی نداشت ولی به قدری آرزوی شهادت می کرد و همیشه از رفتن به جبهه صحبت می کرد. زندگی ساده ای داشتند. در خانواده فرزند صالح بود و از نظر عمل به واجبات دینی زبانزد اهل روستا شده بود. تا حد امکان در کارهای کشاورزی به مستضعفان کمک و یاری می رساند. می گفت برادران دینی ما هستند. کمک به خلق خدا از وظایف دینی ما محسوب می شود و در هنگام برپایی نماز در مساجد از عشق خود به امام صحبت می کرد و می گفت ما نباید امام را تنها بگذاریم، باید پیرو خطش باشیم و به فرمانهایش جامه ی عمل بپوشانیم. از روی علاقه ای که به جبهه و جنگ داشت بالاخره در سال 1365 بود که از طریق ارتش به خدمت سربازی اعزام شد و پس از گذشت یک سال از سربازی در منطقه عملیاتی حاج عمران در اثر درگیری با دشمن وارد عملیات گردید و در سال 1366/09/01 به درجه شهادت نائل گشت و مفقودالاثر گردید.<ref>منبع سایت شهدای ارتش</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references/> | |
نسخهٔ ۱۳ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۱
شهید بایرام امانی هریس تاریخ تولد :1346/03/07 تاریخ شهادت : 1366/09/01
زندگینامه
شهید بایرام امانی در سال 1346 در یک روستایی به نام هریس در خانواده ای محروم به دنیا آمد و از آغاز زندگی خویش فقر و نداری را با تمام وجود لمس نمود. او از همان دوران کودکی با کار آشنا گردید و در کارهای کشاورزی و چوپانی به خانواده کمک می کرد به طوری که به خاطر مشکلات نتوانست تحصیل کند به همین خاطر جهت تأمین مایحتاج زندگی کار می کرد. با وجود همه این مشکلات و ناگواریهایی که در زندگی داشت هرگز دست از تلاش و فعالیت در راه اسلام و انقلاب نمی کشید. با سن کمی که داشت فردی متدین و اهل عبادت بود و معدن صبر و ادب و نمازش را به جماعت در مسجد محل بجا می آورد. اگرچه سن زیادی نداشت ولی به قدری آرزوی شهادت می کرد و همیشه از رفتن به جبهه صحبت می کرد. زندگی ساده ای داشتند. در خانواده فرزند صالح بود و از نظر عمل به واجبات دینی زبانزد اهل روستا شده بود. تا حد امکان در کارهای کشاورزی به مستضعفان کمک و یاری می رساند. می گفت برادران دینی ما هستند. کمک به خلق خدا از وظایف دینی ما محسوب می شود و در هنگام برپایی نماز در مساجد از عشق خود به امام صحبت می کرد و می گفت ما نباید امام را تنها بگذاریم، باید پیرو خطش باشیم و به فرمانهایش جامه ی عمل بپوشانیم. از روی علاقه ای که به جبهه و جنگ داشت بالاخره در سال 1365 بود که از طریق ارتش به خدمت سربازی اعزام شد و پس از گذشت یک سال از سربازی در منطقه عملیاتی حاج عمران در اثر درگیری با دشمن وارد عملیات گردید و در سال 1366/09/01 به درجه شهادت نائل گشت و مفقودالاثر گردید.[۱]
پانویس
- ↑ منبع سایت شهدای ارتش