==زندگینامه==
سردار شهید حسین رضایی، دوازدهم آبان ماه سال 1332 در روستای افرینه از توابع بخش معمولان شهرستان [[پلدختر ]] دیده به جهان گشود و در سن 35 سالگی در منطقه [[قمیش ]] ([[ماووت]] ) [[کردستان ]] به مقام رفیع شهادت نائل آمد.
==وصیت نامه==
اَللّهُمَّ ارْزُقْنی شَفاعَهَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَکَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ اَصْحابِ الْحُسَیْنِ الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلامُ.
خداوندا شفاعت حسین (ع) را در ان روز که بر تو وارد می شوم روزی ام فرما و مرا نزد خود باحسین(ع)و یاران حسین(ع)آانانکه آنانکه جانهایشان را فدای حسین(ع)کردند به صداقت ثابت قدم بدار در مشكلات است كه انسانها آزمایش میشوند. صبر پیشه كنید كه دنیا فانی است و ما معتقد به معاد هستیم.
هر چه كه میكشیم و هر چه كه بر سرمان میآید از نافرمانی خداست و همه ریشه در عدم رعایت حلال و حرام خدا دارد.
سهلانگاری و سستی در اعمال عبادی تاثیر نامطلوبی در پیروزیها دارد.
مطبوعات ما جنگ را درشت مینویسد، درست نمینویسد.
عرض سلام خدمت فرزند بزرگترم آقا محمد؛ امیدوارم بدرگاه خداوند متعال که همیشه اوقات در کمال صحت و عین عافیت روزگار بوده باشید الحمدالله سلامتی حاصل و بدعاگویی شما مشغول می باشم.
شب گذشته خواب شهادتم رادیده ام ودراین عملیات شهید می شوم،یک نوارکاست ازحاج [[صادق آهنگران ]] روی ضبط ماشین هست که خیلی آن را دوست دارم. وصیتم به شما این است که بعد ازشهادتم، این نوار کاست را ببری و درحجله ای که برایم برپامی کنند پخش کنی.
در فکر من نباشید جایم خوب است فعلا در سد بوکان هستیم.
امیدوارم همگی اقوام و خویشاوندان در سلامت کامل باشند.