علاقه زیادی به امام رضا ع داشت به طوری که کار خود را جوری تنظیم می کرد که موقع شهادت امام رضا ع مشهد باشد.
در زمان انقلاب، همراه انقلابیون در تظاهرات شرکت می کرد. اعلامیه های حضرت امام را هر جوری که بود تهیه می کرد و به خانه می آورد و در گوشه ای خلوت می خواند. سپس در باغچه خانه مخفی می کرد تا مبادا کسی بفهمد. سپس گفته های امام را برای بقیه توضیح می داد و همیشه می گفت امام خمینی گفته ما پیروز هستیم. زمانی که از خانه به قصد تظاهرات و راهپیمایی رفت به من تذکر می داد که اگر خبر شهادت را آوردند نگران نباش و برای من اشک نریز و به یاد مصیبت های حضرت زینب در واقعه عاشورا اشک بریزید. سید حسن در سال 59 شروع جنگ به عنوان کک راننده ماشین باری به جبهه اعزام شد.
به اتفاق یکی از بستگان خود زمانی که برای مناطق جنگ آذوقه می بردند به دست عراقیها دستگیر می شوند و به شهر موصل میبرند که در آنجا هر کدام را به طرف زندانی جداگانه بردند. به گفته همکار و دوست او چون سن و سال سید حسن کم بود آن را در سلول دیگری بردند و دیگر خبری از سید حسن نداشت. تا زمانی که آزادگان سر افراز به وطن عزیز بازگشتند اما از او خبری نداشتند. به امید این بودیم که جنگ تمام شود و سید حسن باز می گردد. اما تقدیرش این چنین شد که او در اسارت دشمن بعثی جان به جان آفرین تسلیم کند.روحش شاد به امید اینکه در آن دنیا شفاعت ما را بکند و در این دنیا ما را از دعای خیرش محروم نگرداند.
والاسلام.
منبع: سایت شهدای ارتش