همراه شجاعت، برای مأموریت با بالگرد رفته بودیم خط مقدم. بعد از تخلیه ی مهمات و سوار کردن زخمی ها، یک دفعه سر و کله ی هواپیماهای دشمن پیدا شد و خط رو به شدت زیر آتش گرفتند.
پدافند ما سریعاً به کار افتاد، و بقیه هم دویدن داخل سنگرها تا خطر رفع بشه؛ اما شجاعت پرید تو [[هلی کوپتر ]] و روشنش کرد تا زخمی ها رو نجات بده.تو همون لحظه صدای یک انفجار مهیب، هلی کوپتر رو تکون داد و شجاعت ناخودآگاه سرش رو پایین آورد. این کار باعث شد یه [[ترکش ]] که شیشه جلو رو شکسته بود، درست از بالای سرش رد بشه و به لطف خدا طوریش نشه.
زخمی ها با التماس ازش می خواستند که هلی کوپتر رو رها کنه و خودشو نجات بده؛ ولی شجاعت هرطوری بود هلی کوپتر رو به پرواز درآورد و نگذاشت برای هواپیمای عراقی یک هدف ثابت باشه.
چند دقیقه بعد، دوباره به همون نقطه برگشت و بقیه ی زخمی ها رو نجات داد.
منبع:اهالی آسمان، صحفه 50