ویرایش‌ها

قراگوزلو، قاسم: هجدهم بهمن ۱۳۴۸، [[۱۳۴۸]]، در روستای رودک از توابع شهر [[بوئین‌زهرا ]] به دنیا آمد. پدرش صمد، کشاورز بود و مادرش ام‌البنین نام داشت. دانش‌آموز سوم متوسطه بود. از سوی [[بسیج ]] در [[جبهه ]] حضور یافت. بیست و چهارم بهمن ۱۳۶۴، [[۱۳۶۴]]، در [[اروندرود ]] بر اثر اصابت [[گلوله ]] به گردن، [[شهید ]] شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید، [[شهید قاسم قراگوزلو]]: هدفم از آمدن به [[جبهه ]] این بود که با شنیدن ندای «هل «[[هل من ناصرٍ ینصرنی؟» ینصرنی]]؟» حسین زمان، لبیک گویان به سوی عشق و شهادت و [[جهاد ]] در التزام رکاب حسین(ع) به [[فرماندهی امام زمان(عج) ]] بشتابم تا به وظیفه ی شرعی و دینی خود -که همانا دفاع از حریم اسلام، قرآن، ناموس و میهن اسلامی است- عمل نمایم، تا در روز قیامت -در پیشگاه خداوند متعال، رسول اکرم(ص)، امامان معصوم و دیگر شهدا- روسیاه نباشم. آمدم تا شاید -با اهدای خون خود در راه خدا- اندک کمکی به اسلام کرده باشم. امروز معبودم و کریمم بر من منت نهاد و مرا به دیاری رهسپار نمود که خانه ی عشاق خدا و عشاق مهدی(عج) است. مرا به محلی آورد که هر کجای آن را نگاه می کنی، نشانی از خون می بینی؛ خون پاک عزیزان و پیروان به حق حسین(ع). مرا با وجود گناهان سنگین و معاصی بیش از حد -که هر چه عهد می بستم، باز می شکستم و هر چه با مولایم پیمان می بستم، بعد از مدتی دل پُر مِهرَش را با اعمال خلاف و شکستن پیمان آزرده می نمودم- به محل حضور مولایم مهدی(عج) آورد. خلاصه این حقیر -از این که طاعتم قلیل و معصیتم کثیر است و نتوانستم احکام الهی را مو به مو اجرا کنم- شرمنده ام. شاید خون من بتواند موجب آمرزش گناهانم گردد و این افتخاری است که نصیبم شده است. ...و شما پدر و مادرم! حتماً لیاقت والدین [[شهید ]] بودن را دارید. باید خدا را شُکر و افتخار کنید که فرزند خود را در راه خدا دادید. بدانید که من امانتی بودم پیش شما که خدا خواست امانتش را پس بگیرد. پدر و مادر عزیزم! می دانم که چه رنج ها کشیدید تا مرا به این سن و سال برسانید. اینک که نتوانستم برای شما فرزند خوبی باشم و جبران زحمات شما را بکنم، امیدوارم مرا به بزرگی خودتان ببخشید. برادرانم! ادامه دهنده ی راه شهدا و همانند کوهی استوار و محکم، پشتیبان اسلام، قرآن و [[ولایت فقیه ]] باشید و با پیروی از امام عزیزمان، [[انقلاب اسلامی ]] را به دست امام زمان(عج) بسپارید؛ -ان شاء الله. خواهرانم! با حفظ حجاب خود، مشت محکمی بر دهان یاوه گویان شرق و غرب بکوبید و ادامه دهنده ی راه شهدا و همواره دوشادوش برادران خود در صحنه باشید. در نمازهای جمعه و جماعت و در راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت کنید و حافظ خون شهدا باشید. ...و اما یک مطلب کلی برای تمام ملت [[شهیدپرور ایران؛ ]] [[ایران]]؛ ملت عزیز ایران! آیا می دانید ما پیش از [[انقلاب ]] در چه وضعی بودیم؟ آیا می دانید جوانان ما دنبال چه کارهایی می رفتند؟ آیا می دانید نوکران آمریکایی چگونه بر ما مسلط بودند و خون ما را می مکیدند و آیا می دانید...؟ اکنون که با یاری خداوند متعال و رهنمودهای پیامبرگونه ی امام عزیزمان و وحدت شما ملت غیور، از ظلمت به نور رسیدیم، بیایید شُکرگزار این نعمت باشیم؛ شُکرگزار استقلال و آزادی. بیایید -تا خون در بدن داریم- یار و یاور امام عزیزمان -این مجاهد خستگی ناپذیر- و گوش به فرمان او باشیم و این جنگ را -که بر ما تحمیل شده است- با سرافرازی به نفع اسلام تمام کنیم و با از بین بُردن ظالمین و ستمگران، زمینه را برای ظهور امام عصر(عج) آماده سازیم.۱ (۱۵۸۷۹۲۵) قاسم قراگوزلو ۱۷/۰۹/۱۳۶۴.<ref>[http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1347 پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین]</ref>