شهید احمد خیر دستجردی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
کد شهید : 6209275
+
{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
 +
|نام فرد                = احمد خیر دستجردی
 +
|تصویر                  =
 +
|توضیح تصویر            =
 +
|ملیت                  = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 +
|شهرت                  =
 +
|دین و مذهب            = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
 +
|تولد                  =  [[زادروزهای 20 بهمن|۱۳۴۴]] ، [[بجنورد]] ، [[خراسان]]
 +
|شهادت                  = [[الگو:شهدای 06اسفند|1362/12/06]]
 +
|وفات                  =
 +
|مرگ                    =
 +
|محل دفن                =انصارالحسین‌ (ع‌)
 +
|مفقود                  =
 +
|جانباز                =
 +
|اسارت                  =
 +
|نیرو                  =
 +
|یگانهای خدمت          =
 +
|طول خدمت              =
 +
|درجه                  =
 +
|سمت‌ها                  =
 +
|جنگ‌‌ها                  =
 +
|نشان‌های لیاقت          =
 +
|عملیات‌              =
 +
|فعالیت‌ها              =
 +
|تحصیلات                =
 +
|تخصص‌ها                =
 +
|شغل                    =
 +
|خانواده                =
 +
}}
  
نام : احمد
 
  
نام خانوادگی : خیردستجردی‌ط‌رق‌
 
 
نام پدر : محمدرضا
 
 
تاریخ تولد:
 
 
محل تولد: بجنورد
 
 
تاریخ شهادت: 1362/12/06
 
 
مکان شهادت:
 
 
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
 
 
شغل : یگان خدمتی :
 
 
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .
 
 
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
 
 
گلزار : انصارالحسین‌ (ع‌)
 
  
 
==خاطرات==
 
==خاطرات==

نسخهٔ ‏۱۷ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۱۱

احمد خیر دستجردی
ملیت پرچم ایران.png ایرانی
دین و مذهب مسلمان، شیعه
تولد ۱۳۴۴ ، بجنورد ، خراسان
شهادت 1362/12/06
محل دفن انصارالحسین‌ (ع‌)



خاطرات

یکی از همرزمان احمد نقل می کرد و می گفت : در یک عملیات با هم بودیم ایشان با اسلحه به طرف دشمن تیر اندازی می کرد و حدود 7 یا 8 نفر از عراقیها را به هلاکت رساند تا اینکه یک گلوله خمپاره در نزدیکی او به زمان افتاد و ترکش آن به گلوی احمد اصابت کرد و به درجه رفیع شهادت نائل گردید .

احمد در زمان کودکی به بیماری سختی مبتلاشد و هر چه او را به نزد دکترها بردیم وجهت خوب شدنش خرج کردیم موثر واقع نگشت به طوری که به زنده ماندش امید نداشتیم حتی پدر خودم می گفت : این بچه از بین می رود . اما در همان روز به لطف خدا یک فردی آمد و گفت : او را تیغ می زنم و خوب می شود و همین کار ار کرد و یک رگش را با تیغ برید و او خوب شد .

یک روز در حال خواندن کتابی در مورد امام حسین (ع) بود ، گفت : ای خدا می شود یک روزی من هم به جبهه بروم و مثل امام حسین (ع) شهید شوم؟ من گفتم : تو یک بچه ای چطور می خواهی به جبهه بروی و بجنگی؟

روزی که احمد می خواست به جبهه اعزام شود مادرم از رفتن او جلوگیری کرد و گفت : دو تا از برادرانت و پدرت و دامادمان در جبهه هستند بگذار آنها بیایند و بعد شما برو . اما او با علاقه ای که داشت در روز اعزام بسیجیان به جبهه به طور زیرکانه ای لابه لای صندلی های اتوبوس مخفی شده بود . هر چقدر اتوبوس را گشتیم او را پیدا نکردیم و بعد از حرکت اتوبوس سرش را از شیشه اتوبوس بیرون آورد و با دست اشاره و خداحافظی نمود و مادرم با عشق و علاقه ای که در او دید برای او دعا کرد و او نیز در همان مرحله که به جبهه رفت به درجه رفیع شهادت نائل گردید .

یک روز احمد از مدرسه آمد و به من گفت : مادر من می خواهم به جبهه بروم من گفتم : تو هنوز کوچک هستی . خلاصه چند روز بعد به خانه یکی از فامیلها رفته بود و کنابها و لباسهایش را در آنجا گذاشته بود و عازم جبهه شده بود من کمی برایش گریه کردم چون نیامده بود تا او را از زیر قرآن عبورش دهم و با او خدا حافظی کنم ولی گفتم : خدایا شکر که فرزند من به جبهه رفت .[۱]

پانویس

  1. سایت یاران رضا

رده‌ها