شهید صفر علی حشمتی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
نام : صفرعلی‌   
+
{جعبه اطلاعات افراد نظامی
نام خانوادگی :    حشمتی‌   
+
|نام فرد                = صفر علی حشمتی
نام پدر : علی‌اصغر
+
|تصویر                  = 
محل تولد : نیشابور  
+
|توضیح تصویر            =
تاریخ شهادت : 1361/04/24
+
|ملیت                  = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
مسئولیت : رزمنده‌
+
|شهرت                  =
گلزار : بهشت‌فضل‌
+
|دین و مذهب            = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
 +
|تولد                   =  [[نیشابور]]
 +
|شهادت                 = [[۱۳۶۱/۴/۲۴]]
 +
|وفات                  =
 +
|مرگ                    =
 +
|محل دفن                = [[گلزار بهشت فضل]]
 +
|مفقود                  = 
 +
|جانباز                =
 +
|اسارت                  =
 +
|نیرو                  =
 +
|یگانهای خدمت          =
 +
|طول خدمت              =
 +
|درجه                  =
 +
|سمت‌ها                  = رزمنده
 +
|جنگ‌‌ها                  = [[جنگ ایران و عراق]]
 +
|نشان‌های لیاقت          =
 +
|عملیات‌              =
 +
|فعالیت‌ها              =
 +
|تحصیلات                =
 +
|تخصص‌ها                =
 +
|شغل                    =
 +
|خانواده                  =نام پدر:علی اصغر
 +
}}
 +
 
 
خاطرات:
 
خاطرات:
  

نسخهٔ ‏۱۱ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۱۱

{جعبه اطلاعات افراد نظامی |نام فرد = صفر علی حشمتی |تصویر = |توضیح تصویر = |ملیت = پرچم ایران.png ایرانی |شهرت = |دین و مذهب = مسلمان، شیعه |تولد = نیشابور |شهادت = ۱۳۶۱/۴/۲۴ |وفات = |مرگ = |محل دفن = گلزار بهشت فضل |مفقود = |جانباز = |اسارت = |نیرو = |یگانهای خدمت = |طول خدمت = |درجه = |سمت‌ها = رزمنده |جنگ‌‌ها = جنگ ایران و عراق |نشان‌های لیاقت = |عملیات‌ = |فعالیت‌ها = |تحصیلات = |تخصص‌ها = |شغل = |خانواده =نام پدر:علی اصغر }}

خاطرات:

به خا طر دارم یک چراغ توری برایم هدیه آورده بودند که آن زمان خیلی ارزش داشت. یک روز همسرم صفرعلی چراغ توری را با خود بیرون برد و نیاورد. گفتم: چراغ را کجا گذاشتی؟ گفت: وقتی برای نماز به مسجد رفتم دیدم اهالی روستا دارند زیر نور شمع نماز می خوانند آن چراغ را از طرف خودت نذر مسجد کردم و نیز ایشان 2عدد چراغ پیک نیکی هم گرفته بود و به مسجد داده بود و گفت: مبادا در این مورد به کسی حرفی بزنی، اجرش نزد خدا بی قرب می گردد. همسرم صفرعلی در یک کارخانه ای کار می کرد که آن کارخانه ورشکست شد و کارگزانش بیکار شدند و مسئول کارخانه مجبور شد برای هرکدام از کارگان بیکار شده پول بدهد. هنگامی که برای همسرم پول آورد ایشان قبول نکرد و به مسئول کارخانه گفت: شما الان ورشکسته اید و از من محتاج تر هستید. من پول بدون زحمت نمی خواهم و من فقط در مقابل زحمت کشی، پول حلال می گیرم. وقتی خبر شهادت پدرم صفرعلی را از گوشه و کنار و صحبتهای دیگران، ضمن اینکه نمی خواستند مستقیماً به من بگویند را شنیدم بی اختیار و بدون اینکه کسی بفهمد بخصوص مادرم اشک از چشمهایم سرازیر شد و گویی سر تا پایم می لرزید، نمی دانستم چکار بکنم و کجا بروم. تا اینکه نا خودآگاه به طرف منزل مادر بزرگم به را ه افتادم. وقتی آنجا رسیدم دیدم دور تا دور سالن آنجا جمعیت نشسته بودن و گریه می کردند. آخر من آن روزها منتظر پدرم بودم و قرار بود آخر ماه مبارک بیاید و من با اینکه 13سال بیشتر نداشتم، کیکی پخته بودم که وقت آمدن پدرم آن را دورهم بخوریم.[۱]

پانویس

  1. سایت یاران رضا