ویرایش‌ها

در چند بيتى كه به نظم كشيده، اطاعت از [[ولايت فقيه ]] و دفاع از آن را بر خود واجب دانسته و گفته است:

ضامن [[قرآن ]] و دين

اسد، فردى با تقوى و امين بود و ديگران را هم به تقوى، درستكارى و داشتن [[حجاب ]] توصيه مى‏كرد. از غيبت و تهمت، دورى مى‏جست. [[شهادت ]] را فوزى عظيم مى‏دانست و از ديگران مى‏خواست بعد از شهادتش به جاى تسليت، به مادرش تبريك بگويند چرا كه او به فرزندش درس شهادت آموخته است. سرانجام، اسد فلاحى در [[عمليات بيت‏ المقدس ]] - آزادسازى [[خرمشهر ]] - پس از ده ماه حضور در جبهه در 20 خرداد 1361 در اثر اصابت [[تركش ]] به سر، به شهادت رسيد. پيكرش را در گلزار شهداى پارس‏آباد به خاك سپرده‏اند. وصيت‏نامه اسد كه به نوشته خود او "وصيت‏نامه پاسدارى است كه براى حفظ قرآن، داوطلبانه به جبهه رفته است." مملو از عبارات و الفاظ پر معنى و در عين حال، ساده است. او از برادرش مى‏ خواهد كه بعد از شهادتش، مادرش را كنار جسد او بياورد و به او نشان دهد و بگويد كه تو مادرى بودى كه درس شهادت به فرزندت دادى و مادرش در نزد زهرا (س) روسپيد است چون فرزندش پسر زهرا(س)، [[امام خمينى (ره) ]] را يارى كرده است. از محتواى وصيت‏نامه برمى‏آيد كه چند شب قبل از شهادت اسد، تنظيم شده و در قسمتى از آن آمده است: