شهید رمضانعلی قربانی: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{جعبه اطلاعات افراد نظامی | |
| + | |نام فرد = رمضانعلی قربانی | ||
| + | |تصویر = jpg12 KBInsert link | ||
| + | |توضیح تصویر = | ||
| + | |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی | ||
| + | |شهرت = | ||
| + | |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]] | ||
| + | |تولد = [[ مشهد]] | ||
| + | |شهادت = [[۱۳۶۷/۴/۴]] | ||
| + | |وفات = | ||
| + | |مرگ = | ||
| + | |محل دفن = گلزار خواجه الربیع | ||
| + | |مفقود = | ||
| + | |جانباز = | ||
| + | |اسارت = | ||
| + | |نیرو = | ||
| + | |یگانهای خدمت = | ||
| + | |طول خدمت = | ||
| + | |درجه = | ||
| + | |سمتها = | ||
| + | |جنگها = [[جنگ ایران و عراق]] | ||
| + | |نشانهای لیاقت = | ||
| + | |عملیات = | ||
| + | |فعالیتها = | ||
| + | |تحصیلات = نامشخص | ||
| + | |تخصصها = | ||
| + | |شغل = | ||
| + | |خانواده = نام پدر [[ علی اصغر ]] | ||
| + | }} | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
خاطرات | خاطرات | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۳۳
| رمضانعلی قربانی | |
|---|---|
| 200px | |
| ملیت |  ایرانی
|
| دین و مذهب | مسلمان، شیعه |
| تولد | مشهد |
| شهادت | ۱۳۶۷/۴/۴ |
| محل دفن | گلزار خواجه الربیع |
| جنگها | جنگ ایران و عراق |
| تحصیلات | نامشخص |
| خانواده | نام پدر علی اصغر |
خاطرات
اعتقاد به ولایت
موضوع : اعتقاد به ولايت
راوی : مریم قربانی
متن کامل خاطره
در حدود هفده سال پیش در سال 61 همین منزلی که اکنون در آن سکونت داریم را می ساختیم در قسمت سرویس پله که به طبقه بالا راه داشت و الان برداشته شده بر روی یک تیر آهن که در قسمت سقف نصب شده بود با خط زیبا و درشت و رنگ کرم این جمله زیبا نوشته شده بود : (امام را دعا کنید) ابتدا پدرم که مشاهده نمود فکر می کرد که اکنون یکی از ما آن را نوشته ایم چون بقدری تازه و براق بود که انگار همین الان آن را بر روی آهن نوشته اند . من که باورم نمی شد از برادرم حمید و علیرضا پرسیدم : شما نوشته اید؟ ولی آنها گفتند که نه، برادرم علیرضا پس از کمی تأمل و فکر کردن، ماجرا را تعریف کرد و گفت : زمانی که من کلاس اول دبستان بودم و چیزی از امام و رهبر به آن صورت نمی فهمیدم رمضانعلی این جمله را نوشت و به ما که کوچکتر بودیم می گفت : هر وقت این نوشته را دیدید سه بار با صدای بلند این جمله را تکرار کنید .خدایا، خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار.
[۱]
