سال65 اینجانب رمضانعلی منیری با برادر سید علی کهنه به جبهه اعزام شدیم بعد از چند روزی ما را به خط فاو عراق بردند چند روزی که در خط مقدم بودم فرماندة گردان آمد و سخنرانی کرد و گفت: چند نفر می خواهم که امشب بروند داخل نیروهای عراقی و به احتمال 90% بر نمی گردند سید علی به من گفت من می خواهم بروم و شما وصیت نامه و لباسهای مرا به کهنه که از روستا های سبزوار است ببر- اینجانب هم پولها و وصیت نامه و لباسهای او را به روستایشان آورد چون ایشان پدر نداشت فقط یک برادر داشت به ایشان گفتم بگذار من بروم گفت: بخدا قسم نوری در جلوی چشمم پدیدار شده است که نمی توانم ترک رفتن کنم به محض این که از خاکریز رد شد نیروهای عراقی متوجه شدند و او را با خمپاره ی 120 به شهادت رساندند.
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17732
==رده==
{{ترتیبپیشفرض:سید علی کهنه}}
[[رده: شهدا]]
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
[[رده: شهدای ایران]]
[[رده: شهدای استان خراسان رضوی]]
[[رده: شهدای شهرستان سبزوار]]