ویرایش‌ها

شماره 11 شهید حمزه مهرابی نام پدر: غلامحسین مسئولیت: جانشین گردان قبل از شروع انقلاب برادرم حمزه یکسال زودتر به خدمت سربازی رفت و زمان انقلاب در کرمان مشغول خدمت سربازی بود.زمانی که امام دستور فرمودند سربازها از پادگانها پادگان ها فرار کنند حمزه علی رغم این که در شهر غریبی خدمت می کرد از پادگان فرار می کند و خودش را به محله مخروبه ای می رساند و لباسهایش را عوض می کند و برای اینکه مورد شناسایی مامورین شاه قرار نگیرد مستقیماً به اسفراین نمی آید بلکه با نیسانی به تهران می رود و از تهران با اتوبوس به اسفراین آمده بود. مجداداً مجدداً زمانی که امام فرمودند: سربازان به خدمت بازگردند با اینکه در اسفراین مشغول کار جوشکاری بود سریع خودش را به کرمان رساند و ادامه خدمت سربازی را به پایان رساند.

شهید شجیعی از گوجه سبز بدش می آمد .آقای مهرابی یک عدد گوجه سبز را داخل پاکت می کند وبه خط مقدم برای ایشان می فرستد . [[شهید شجیعی ]] فکر کرده بود که خبر مهمی پیش آمده که برای او در حین عملیات ، آتش و درگیری نامه فرستاده اند . او پاکت را باز می کند و می بیند داخل آن یک عدد گوجه سبز است ومی فهمد که چه کسی این کار را کرده است برای همین پایین نامه می نویسد مگر که برنگردم . وقتی ایشان به عقب بر می گردد به او اطلاع می دهند که حمزه مهرابی به [[شهادت ]] رسیده است .

در عملیات [[طریق القدس ]] آقای مهرابی [[آرپی جی ]] زن بودایشان بود ایشان و آقای فاخری باهم در زیر آتش گلوله های دشمن رفتند و تعداد زیادی از تانکهای دشمن را منهدم کردند شاید [[تانک ]] زدن از نظر ظاهر زیاد مهم به نظر نیاید اما در منطقه و در زیر آتش بار دشمن از بین بردن آنها خیلی سخت است زیرا در تیر رس مستقیم دشمن قرار می گیرند در این درگیری از یکی از تانکها که آقای مهرابی هدف قرار می دهد دو نفر عراقی به بیرون می آیند که یکی از آنها آتش گرفته بود.

یک روز همزه همسرم که از سپاه به منزل آمد نواز کاستی را به همراه خود آورده بود ، من گفتم : این چیست ؟ گفت: نواز است بیا برایت بگذارم گوش کن من با خود فکر کردم که باید نواز مذهبی یا نوحه ی آهنگران است که او با اشتیاق مرا دعوت به گوش کردن آن می کند بعد ایشان نوار را در ضبط گذاشت و ضبط را روشن کرد، صدایی می گفت: ""صدایی را که الان می شنوید صدای خروپف [[شهید قاسمی فرد ]] است "" و صدای خروپفی بلند شد باز مجدداً صدا گفت: "" صدای خروپف بعدی صدای خروپف [شهید مرادیان ]] است "" و باز صدای خروپف بلند شد و این کار همینطور ادامه داشت.من به ایشان گفتم : این دیگر چه نواری است ؟ گفت: اینها همه درخواب بودند که من ومحمد قنبری صدای خروپف هر یک را ضبط کردیم و نام هریک را بردیم.

در ارتباط با نامگذاری فرزندانم برادرم حمزه آنها را انتخاب کرد. هنگامی که فرزندم میثم به دنیا آمد من می خواستم که نام او را میثم بگذارم ولی مادرم گفت:" بهتر است او را هم نام برادرت حمزه بگذاری." شب خواب دیدم که حمزه آمد و یک ماشین ژیان، یک اسلحه و یک قوطی تیله به من داد، من گفتم: شما که شهید شدی! گفت:" درست است که من شهید شدم اما آمدم از تو سربزنم و این هدایا را به تو بدهم." گفتم: من در رابطه با اسم فرزندم چه کار کنم؟ گفت:" همانگونه که خودت دوست داری اسم او را بگذار و نمی خواهد حرف بقیه را گوش کنی. یعنی همان میثم بگذار." و من هم اسم فرزندم را میثم گذاشتم. و در مورد فرزندم، مهدی شب در خواب دیدم که یک موری از درب خانه داخل آمد و رفت روی عکس برادرم حمزه قرار گرفت. من در خواب با خودم گفتم: این نور نور [[حضرت مهدی (عج) ]] است. وقتی بیدار شدم خیلی گریه کردم و فکر کردم که منظور این خواب چیست؟ بعد از یک هفته برادرم حمزه را در خواب دیدم که به من گفت:" این بچه ات پسر است و نام او را مهدی بگذار."

هنگام ازدواج من چون خانواده همسرم آدمهای متدین، مذهبی و خوبی بودند برادرم حمزه گفت:" من برای ازدواج تو هرکاری که از دستم برآید انجام می دهم" و حتی قندهای عروسی ما را برادرم شکست. شب بردن من به خانه همسرم، برادرش عکاسی آورده بود تا از ما عکس بگیرد برادرم فوراً چادری بر سرم انداخت و نگذاشت حتی زنان هم با ما عکس بگیندبگیرند. و گفت:" به خانه خودش برود و هرچه می خواهد با همسرش عکس بگیرد." و به همین خاطر بین حمزه و برادر همسرم اختلاف پیش آمد، و برادرهمسرم به حمزه اعتراض کرد و گفت:" چرا نگذاشتی عکاس داخل بیاید؟" برادرم گفت:" من دوست ندارم غریبه بیاید و از ناموس من عکس بگیرد."لذا هنگامی هم که همسرم ماشین برای بردن من آورد تا من را به خانه مان ببرد. برادم گفت:" من دوست ندارم که خواهرم در ماشین بنشیندوماشینهای بنشیند و ماشینهای دیگر بوق بوق کنان به دنبالش راه بیافتند خانه اورانزدیک منزل خودمان گرفتیم که این برنامه ها نباشد.

آقا? مهرابی با [[شهید محمد قنبری ]] فامیل بودند و با هم وارد سپاه شده بودند. سری آخر که با هم می خواستند به جبهه بروند آقای قنبری به کردستان اعزام شد و آقای مهرابی به منطقه جنوب رفت. بعد از حرکت آن دو به جبهه حدود 25 الی 30 روز بعد خبر شهادت آقای مهرابی را شنیدم اما به خواهرم که همسر ایشان بود چیزی نگفتم، زیرا خواهرم در تهران بود تا اینکه شهید قنبری را هم از تهران به اسفراین آوردند بعد شهادت هر دو را اعلام کردند و بعد هر دو را با هم تشییع جنازه کردیم که کم گفتم: شهادت این دو شهید بزرگوار مانند شهادت [[شهید رجائی ]] و [[باهنر ]] است که هر دو با هم بودند و هر دو هم با هم به شهادت رسیده و با هم نیز تشییع شدند.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=19864 سایت یاران رضا]</ref>