ویرایش‌ها

رمضانعلی باقری فرزند حسن در سال 1342 در روستای خولک در یک خانواده فقیر وزحمتکش بدنیا آمد.خانواده اش تنها از راه کارگری روزمزد زندگی خود را می گذراندند.رمضان با وجود تمام مشکلات زندگی و رنجها و مشقتهای زیادی که پدر ومادرش کشیدند بزرگ شد.وقتی به سن هفت سالگی رسید به مدرسه رفت البته بعلت فقر زندگی که در خانواده اش وجود داشت نتوانست به تحصیل ادامه دهد.فقط توانست تاچهارم ابتدائی درس بخواند.پس از ترک تحصیل با وجود اینکه برای کارکردن بسیار کوچک بودبه کمک پدر ومادرش شتافت ومشغول کار در کارگاههای مختلف شد تا بتواند جهت تأَمین نمودن خرج یک خانواده 11نفره به پدر و مادرش کمک نماید. اوتنها نان آور خانواده اش بود.اوحتی مرخصی که از جبهه می آمد می رفت کار می کرد وحقوق کمی که در سربازی به او می دادند برای پدرش می فرستاد.رمضان بچه ای مظلوم ونیک بوداودرهر کار خیری پیش قدم بود.وقتی مرخصی می آمد به تمام دوستان وآشنایان خود سرکشی می نمود.این اخلاق ورفتار اوباعث شده بود همه دوستش داشته باشند واو را فرزند وبرادر خود بدانند.رمضان عزیز:برای آخرین بار که به مرخصی آمده بودآنچنان سیمای زیبا داشت که با گذشته خیلی فرق داشت.مثل همیشه از جبهه صحبت میکردواز دوستان وهمسنگرانش. و معجزه هایی که در جبهه می بینند. می گفت جبهه درس اخلاق است.هرکس تا به جبهه نرودنمی داند چه جایی است رمضان برای ما می گفت این بار رفتم به جبهه دیگر زنده برنخواهم گشت حتماًشهید خواهم شد.اواین جمله را چند بار تکرار می کرد وگاهی تنها می شد درگوشه ای به فکر فرو می رفت.نمی دانم اوبچه می اندیشید.به پدرومادرش و یا مجروح و یا شهید شدنش. گویی از مرگ وشهادتش خبرداشت.آمده بود تا خبرش راازپیش به دوستان ویاران خود بدهد.رمضان همراه با تمام آرزوهای پدر ومادرش، که فرزندشان را داماد ببینند.اما او به آرزوی خود رسیدو با خون خود حنا بست وبه معبودش لقاءالله پیوست.رمضان تنها فرزند پدر.مادرش نبود بلکه او فرزندهمه ملت ایران وفرزند اسلام امام است.چون او درراه اسلام وزنده نگه داشتن همیشه آن شهید شد.او درتمام مدت خدمت خود درخط مقدم جبهه بود فقط ده10روز به پایان مانده بودشهید شد.وبه کاروان شهدای اسلام پیوست.

بسم الله الرحمن الرحیم