==زندگی نامه==
[[شهيد شهید حسن هداوند ميرزاييمیرزایی]] فرزند آقا گل در تاریخ 1337/01/03 در خانواده ای مذهبی و در روستاي روستای قشلاق كريم كریم آباد از توابع [[پاكدشت]] شهرستان [[ورامین]] ديده دیده به جهان گشود. وی در همان دوران کودکی خوش رفتاری، خوش رویی و مهمان نوازی را از فضای صمیمی و ساده روستا کسب کرد. تحصیلات ابتدایی خویش را در بخش کریم آباد با نمرات خوب به پایان برد و دوران متوسطه تحصیلی را در جلیل آباد و [[پارچین]] ادامه و در تاریخ 1353/06/31 موفق به اخذ دیپلم ریاضی شد.
به دلیل علاقه فردی و دارا بودن شرایط جسمی و روحی لازم در تاریخ 1355/07/12 وارد ارتش گردیده و در دانشکده افسری استخدام شد. پس از فارغ التحصیلی و طی دوره های لازم در تاریخ 1358/09/14 به [[لشکر 23 نوهد]] منتقل گردید و در گردان 154 مشغول به خدمت شد. دوره چتربازی (هوابرد) را از تاریخ 1360/01/30 تا 1360/03/17 در لشکر 23 نیروهای ویژه طی نمود.
پس از طی دوره چتربازی به گردان 192 ملحق و به مناطق عملیاتی [[کردستان]] و پس از شروع جنگ تحمیلی به مناطق عملیاتی جنوب اعزام و به طور کلی در عملیات های ویژه و رزمی و شناسایی محورهای [[سلماس]] ، [[آبادان]] ، [[خرمشهر]] ، [[ایلام]] ، [[گیلان غرب]] و ... حضور فعال داشت. لذا در تاریخ 1359/08/15 و 1360/03/01 به خاطر ابراز رشادت های فراوان به ترتیب به 9 و 3 ماه ارشدیت نائل و در تاریخ 1360/07/01 به درجه ستوان یکمی مفتخر گردید.
شهید هداوند میرزایی به نحو شایسته ای عملیات نامنظم تیم مربوطه را هدایت می نمود، رهبری تیم خود را در عملیات تاخت، موفقیت آمیز مورخه 1359/12/29 [[ارتفاعات میمک]] که منجر به انهدام تعدادی تانک و تجهیزات و کشته شدن نفرات مزدور عراقی گردیده، همچنین شرکت و هدایت تیم مربوطه در باز پس گیری [[کله قندی اسحاق میمک]] از دیگر افتخارات حضور وی در مناطق عملیاتی بود.
شهيد شهید حسن هداوند ميرزايي مأموريت هاي متعددي میرزایی مأموریت های متعددی در مناطق عملياتي عملیاتی به انجام رساند تا اين این كه در تاريخ تاریخ 1361/03/02 در [[عملیات بیت المقدس]] در منطقه [[شلمچه]] از ناحیه کتف مجروح شده و به اسارت دشمن در آمد و به [[اردوگاه صلاح الدينالدین]] واقع در [[شهر تكريتتكریت]] عراق منتقل شد. در مهر ماه همان سال نامه او از طريق طریق [[صليب صلیب سرخ]] به خانواده اش و براي برای همسر و دو فرزندش فرستاده شد. وي وی در نامه اي ای كه به حضرت امام نوشته بود به خاطر این که بعثی ها متوجه نشوند ايشان ایشان را پدربزرگ خطاب كرده و از جانب امام هم پاسخي دريافت پاسخی دریافت كرد.
درجات سروانی و سرگردی در تاریخ های 1364/08/24 و 1369/05/18 به هنگام اسارت و در غیاب وی اعمال گردید. در تاریخ 1369/04/25 امیر سرلشکر حسن هداوند میرزایی به فیض شهادت نائل آمد و پیکرش در قبرستان کرخ الاسلامیه به خاک سپرده شد. در سال ۱۳۸۱ مقام معظم رهبری دستور نبش قبر ایشان و دیگر شهدا را دادند و پیکر این شهید پس از ۱۲ سال بدون هیچ نقصی از دل خاک بیرون آورده شد و به همراه ۵۷۰ شهید اسیر دیگر که پیکر سرلشکر [[شهید عباس دوران]] هم در بین آنها حضور داشت به میهن اسلامی بازگردانده شد. پیکر مطهر این شهید سرافراز وطن در امامزاده موسی (علیه السلام) روستای خلیف آباد از توابع شهرستان پاکدشت پس از یک مراسم باشکوه به خاک سپرده شد.
== خاطرات==
*خاطره ای از زبان همسر سرهنگ 2 حسن هداوند ميرزاييمیرزایی
ديگر نپرسيد؛ زيرا دیگر نپرسید؛ زیرا هر قدر از خوبي هايش تعريف خوبی هایش تعریف كنم، باز هم كم گفته ام. او من و بچه هايش هایش را بيش بیش اندازه دوست داشت و براي اين برای این كه گزندي گزندی به ما نرسد، مانند يك یك پرنده در اطراف ما پر مي می زد و مي چرخيدمی چرخید. نام فرزندانمان را فاطمه و مجتبي مجتبی گذاشت. مي می گفت: خانه ي ی ما بايد يك باید یك حسنِ مجتبي مجتبی داشته باشد. وقتي وقتی خانه بود، نمي نمی گذاشت دست به سياه سیاه و سفيد سفید بزنم، مي می گفت: زن، عزيز عزیز خانه است؛ نبايد زياد نباید زیاد خسته شود. بيشتر، بیشتر، كتاب هاي مذهبي های مذهبی و شعر مي می خواند. ديوان دیوان حافظ و مولوي مولوی را با صداي صدای بلند مي می خواند و مي می گفت شعرها را بايد باید بلند خواند تا به آدم مزه دهد. آه خداياخدایا! نمي دانيد نمی دانید چقدر شوخ طبع بود! وقتي وقتی از بيرون مي بیرون می آمد، شادي شادی هم همراهش به خانه مي می آمد. گل لبخند بر لبان همه نقش مي می بست و خستگي خستگی و غم ها فراموش مي می شد. در زمينه ي زمینه ی حجاب به من مي می گفت: همسرم! با اين این كه از قلب پاك تو مطمئن هستم ولي ولی از تو مي می خواهم حجابت را رعايت كني؛ زيرا رعایت كنی؛ زیرا چشم هاي های ناپاك زيادند زیادند و دنبال فرصت مي می گردند تا سوء استفاده كنند.
4 منبع :
سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44946