در این مدت هشتاد کامیون بدون وقفه خاک را از تپههای شحیطیه حمل کرده و در مسیر تعیین شده بر روی رملها میریختند و ماشینهای جادهسازی آنها را پخش و در رمل میکوبیدند.برای سهولت حرکت، تپههای بلند رملی بریده شده و برای جلوگیری از ریزش تپههای رملی با حصیر و هزاران کیسهشن دیوارهسازی شده بود. همچنین برای مشخص بودن مسیر و ممانعت از انحراف خودروها، به فاصله هر صد متر فانوسهای کوچکی آویخته شده بود که به همین علت این جاده به جاده فانوس نیز معروف شد. در انتهای این جاده باند فرود بالگرد نیز پیشبینی شده بود. شهید صیادشیرازی به علت نقش و تأثیر این جاده در عملیات طریقالقدس نام آن را جاده پیروزی گذاشت. 1<ref> کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 150</ref>
این جاده که مهمترین بخش از مرحله اول و دوم عملیات بیتالمقدس بود و در نهایت در عملیاتی موسوم به عملیات سرنوشت با نبردی سنگین و دشوار طی سه روز به عقب رانده شد.2<ref>کتاب اطلس جغرافیای حماسه</ref> ==پانویس==
منبع: کتاب اطلس جغرافیای حماسه <references />