از آن هنگام منطقه جفیر یکی از مراکز اصلی هدایت و پشتیبانی عملیاتهای رزمندگان در هور الهویزه شد. از جمله در دو عملیات خیبر و بدر قرارگاه مرکزی هدایت عملیات در این منطقه مستقر بود. کیلومترها جاده آسفالتی که توسط واحد مهندسی سپاه سوم ارتش عراق طی یک سال و نیم اشغال منطقه در دل دشت جفیر احداث شده بود، میزان اهمیت دشت جفیر را در تدابیر دشمن برای استمرار اشغال کل منطقه نمایان میکند. جاده جفیر به طلائیه از سه راهی نزدیک پادگان حمید که به سه راهی طلائیه مشهور است، آغاز شده و پس از عبور از سه راهی جفیر و دشت کوشک به طلائیهمیرسد. این جاده که در اوایل جنگ توسط دشمن بازسازی شده بود تا قبل از عملیات خیبر تنها جاده آسفالت منتهی به هور بوده است.1<ref>کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 204</ref>
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 204
ـ ببیمارستان امام رضا علیه السلام که در عملیات خیبر و بدر مورد استفاده قرار گرفت؛
ـ ایستگاه صلواتی جفیر در تقاطع پاسگاه برزگرـ جفیر .2<ref>[http://%20http://www.rahianenoor.blogfa.com/post-12.aspx سایت راهیان نور]</ref>
http://www.rahianenoor.blogfa.com/post-12.aspx
با آغاز عملیات بیتالمقدس، دو لشکر عراق به مقابله با رزمندگانی که از کرخه نور به سمت جفیر وارد عمل شده بودند پرداختند؛ لیکن در مرحله دوم عملیات بیتالمقدس با دستیابی رزمندگان به نوار مرزی، دشمن که محاصره شدن دو لشکر خود را محتمل میدانست، مجبور به عقب نشینی از جفیر شد. دو عملیات خیبر و بدر قرارگاه مرکزی هدایت عملیات در این منطقه مستقر بود. منبع: 3<ref> برگرفته از کتاب اطلس جغرافیای حماسی</ref>
در این منطقه در تابستان، رزمندگان برای استحمام از تانکرهای آب استفاده میکردند که بر اثر گرمای خورشید که به آنها تابیده بود آن قدر داغ شده بود که بدن رزمندگان را میسوزاند. در این منطقه در زمستان بارانهای شدید میبارید به طوری که خیمهها زیر آب میرفت و رزمندگان جایی به عنوان سر پناه نداشتند. گِل در آن جا حالت چسبندگی زیاد داشته و به خاطر شوره زار بودن منطقه، نفوذ آب در خاک کم بوده و آب مدت زیادی روی زمین باقی میماند. همه این عوامل سبب شده بود که رفت و آمد بسیار مشکل باشد و اکثر خودروها به هم برخورد کرده و یا از جاده بیرون میرفتند و در نتیجه غذا رساندن به رزمندگان بسیار مشکل بود. همچنین لباسهای رزمندگان شلی و گِلی میشد و حتی آب تمیز برای شستن لباسها و همچنین برای خوردن هم وجود نداشت. پس رزمندگان مجبور بودند لباسها و ظرفها را با آب گل آلود بشویند و استفاده کنند.
خاطره از رزمنده بزرگوار جناب آقای حاج محمدی محمدی4<ref>[http://%20http://shohada24.blogfa.com/post-150.aspxسایت شهدای24]</ref>
سه راهی فتح 15
==پانویس==
<references />