شهیدابراهیم سبحانی: تفاوت بین نسخهها
Ghanbari9706 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «ابراهیم سبحانی فرزند : محمد متولد : 1343/05/01 در سرخه تحصیلات : دیپلم تاهل : مجرد ی...» ایجاد کرد) |
Kolahkaj9706 (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۲۰: | سطر ۲۰: | ||
خانواده عزيزم! از شما ميخواهم كه از رفتن من ناراحت نباشيد؛ زيرا، بالاخره همه ما بايد برويم دير يا زود و چه افتخاري بالاتر از شهادت؟ | خانواده عزيزم! از شما ميخواهم كه از رفتن من ناراحت نباشيد؛ زيرا، بالاخره همه ما بايد برويم دير يا زود و چه افتخاري بالاتر از شهادت؟ | ||
از شما ميخواهم كه مواظب اين انقلاب باشيد و گوش به فرمان اين رهبر عزيز باشيد و با فرياد او فرياد و با سكوت او سكوت كنيد؛ زيرا، به راستي او روح خدا ميباشد. | از شما ميخواهم كه مواظب اين انقلاب باشيد و گوش به فرمان اين رهبر عزيز باشيد و با فرياد او فرياد و با سكوت او سكوت كنيد؛ زيرا، به راستي او روح خدا ميباشد. | ||
| + | <ref> [http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/994 سايت ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهيد استان سمنان]</ref> | ||
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references/> | |
نسخهٔ ۱۳ مهر ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۶
ابراهیم سبحانی فرزند : محمد متولد : 1343/05/01 در سرخه تحصیلات : دیپلم تاهل : مجرد یگان: سپاه سرخه-لشکر17-واحد اطلاعات وعملیات مدت حضور : 5ماه 19روز مسئولیت : نیروی اطلاعات نوع عضویت : سرباز نوع شغل : محصل تاریخ شهادت : 1362/12/27 محل شهادت : جزیره مجنون عملیات : خیبر محل دفن : سرخه گلزارشهدا
وصیت نامه
اي امت حزبالله! به زندگي شهدا نگاه كنيم. اينها به همه جوانب زندگي نگاه كردند و بهترين راه را برگزيدند. چون اينان ميدانستند كه هيچ كس در اين دنيا عمر جاودانه ندارد و هيچ كس از مرگ خود خبر ندارد. همه ما مگر نه اين كه روزي ميميريم، پس چرا مردن ما با افتخار و سربلندي نباشد؟ چرا ما كه ميدانيم رفتني هستيم، اين قدر به مال و منال دنيا علاقه و دلبستگي نشان بدهيم؟ ما بايد بدانيم كه هر لحظه به مرگ نزديك ميشويم و بدون اين كه توشهاي براي آخرت جمعآوري كرده باشيم، بايد از اين دنيا رخت بربنديم. هر كس كه نتوانست در اين جهاد بزرگ شركت كند، هر چه سريعتر به خود بيايد و شركت كند؛ زيرا، در اين راه است كه ميتوانيم كليد بهشت را به دست بياوريم و هر چه به پايان آن نزديك ميشويم كليد بهشت نيز كمياب ميشود. در اين راه بهانه نياوريد كه از جهاد در اين راه معذوريم، چون بهشت را به بهاء ميدهند نه به بهانه. خانواده عزيزم! از شما ميخواهم كه از رفتن من ناراحت نباشيد؛ زيرا، بالاخره همه ما بايد برويم دير يا زود و چه افتخاري بالاتر از شهادت؟ از شما ميخواهم كه مواظب اين انقلاب باشيد و گوش به فرمان اين رهبر عزيز باشيد و با فرياد او فرياد و با سكوت او سكوت كنيد؛ زيرا، به راستي او روح خدا ميباشد. [۱]
