در یکی از روزها که منو جلیل در راهپیمای ها شرکت کردیم، مردم با شور علیه شاه شعار می دادند. ساعت 10 صبح بود که ناگهان ماموران شاه با اسلحه مثل گرک در بین مردم ریخته و با باطوم و لگد و اسلحه بر سر و کمر و دست و پای مردم می زدند.
من جلیل را در بین مردم گم کردم و به خانه بازگشتم، از مادرم پرسیدم: مادر جلیل نیامده؟ مادرم نگران شد و گفت: چه شده جلیل که با تو بود؟ وقتی نگرانی مادرم را دیدم گفتم: چیزی نشده، زود به خانه می آید. بیرون رفتم و پس از پرس و جو فهمیدم که جلیل در کوچه ای گرفتار ماموران شده و آن قدر او را زده اند که در وسط کوچه بی هوش شده است و در حال بیهوشی او را به پاسگاه می برند.
جلیل چند روزی با آقای ارسنجانی بازداشت بود و بعد از آن، همه زندانی ها آزاد شده و جلیل به خانه آمد.<ref>منبع سایت نویدشاهد</ref>
منبع:منبع سایت نویدشاهد==پانویس==<references/>