بهروز، عاشق شهادت بود و هنگامی که مجروح شد و به هدف، والایش نرسید، در بیمارستان ماهشهر این گونه نوشت:
«امروز دومین روزی است که مجروح شده ام و در بیمارستان ماهشهر بستری هستم. هیچ وقت درد را این گونه نیازموده بودم. نه، ترکش و درد زخم، آزارم نمی دهد. آنچه مایه ی تألّم و ناراحتی من است، این است که تا مدتی نتوانم در جبهه حضور یابم و افتخار همرزم بودن با دلاوران نبرد حق علیه باطل را از دست بدهم. وحشت یک لحظه دور بودن از سرزمینی که بوی خون و شهادت می دهد، مرا می آزارد.
خدایا! دستم را که به رسم التماس و احتیاج به سوی حَرَمَت دراز است، بگیر و دعایم را مستجاب کن تا بتوانم هرچه سریع تر لباس رزم بپوشم!<ref> [http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/21722منبع سایت شهدای ارتش]</ref>
منبع: سایت شهدای ارتشhttp://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails==پانویس==<references/21722>