ویرایش‌ها

محمدعلی، مسئول پایگاه بسیج شهیدکامیاب بود؛ البته شغل اصلی اش خیاطی بود.محمدعلی علاوه بر این ها صدای خوشی داشت و دستی هم به قلم. بیشتر شعرهایی را که در مداحی ها می خواند، خودش می سرود.همین بود که میان اهل محل و مسجد یها به بلبل مسجد اما محس نمجتبی)ع( معروف بود. گاهی پشت همان چرخ خیاطی، شعر م یگفت و شب توی مسجد با ضرب نوحه همراه می کرد.

بچ هتر که بود، برای هر موضوعی شعر م یگفت؛مثلا ی کبار چندبیتی برای قلیان مادرم سروده بود و برایش م یخواند. سال 65 وضعیت بدی درجبهه ها حاکم شده بود؛ آ نقدر که اما مخمینی دستور اعزام نیروی ویژه داد. محمدعلی هم وقتی دید وضعیت بسامان نیست، عازم شد. از رفتنش چیزی نگذشت که خبر شهادت او در منطقه حا جعمران به گوشمان رسید. توی سپاه بودیم و فهرست شهدا به دستمان م یرسید. ماه رمضان بود که اسم محمدعلی را در لیست مجروحان دیدم. گویاوقتی رسیده به بیمارستان، تمام می کند.10 روز طول کشید تا پیکر شهید سوم مان به مشهد رسید. در تمام این مدت ما دوبرادراز ماجرا خبر داشتیم اما دم نزدیم. مادرم با