ویرایش‌ها

(خلبان شهید حسین قاسمی)

در بهمن‌ماه 1353 با تحصیلات چهارم متوسطه برای خلبانی بالگرد در هوانیروز استخدام شد. دوران آموزش نظامی را در پادگان حر تهران گذراند و دوره‌های یادگیری زبان انگلیسی و پرواز را در پایگاه مرکز آموزش هوانیروز اصفهان طی کرد. با درجه ستوان‌یار سومی و تخصص پرواز بالگرد در پایگاه پشتیبانی هوانیروز به انجام وظیفه پرداخت و بعد از مدتی به مرکز آموزش منتقل گردید. خلبان قاسمی از هوش بالایی سرشار و دیده‌ای بصیرت‌بین داشت. او در مدت کوتاهی تحصیلات ناتمام را کامل و با اخذ دیپلم درجه ستوان سومی گرفت. دومین موفقیت او در دانش نظامی رسیدن به درجه استاد خلبانی بود.

بعضی از شهدای هوانیروز به القاب مقدسی همانند(حر ـ مالک اشترو ...) افتخار یافته‌اند. خلبان قاسمی نیز از جمله تیزپروازان هوانیروز بود که به شهید نماز معروف شد. او خلبانی جان بر کف بود که ایمان و رشادت و علم در حرفه‌اش حرف اول را می‌زد. در ایام انقلاب از دوست‌داران مخلص امام (ره) بود که فعالیت‌های بسیاری در پیروزی انقلاب از خود نشان داد.

شهید امیر سرتیپ خلبان حسین قاسمی در سال 1333، در روستای " طاهرآباد " آمل دیده به جهان گشود . خانواده اش او را ابوذرگونه تربیت نمودند وبه او ایثار و از خودگذشتگی آموختند . همین آموزشهای اسلامی از او مبلّغ ندای پیامبر اکرم (ص) و کلام آسمانی ساخت. پس تا هنگام مرگ بار امانت الهی خویش را به پیروی از رهبران اسلام و یاران حسین زمان، خمینی کبیر بدوش کشید . در روستایی که او زندگی می کرد ، مدرسه ای وجود نداشت ؛ پس مجبور بود همه روز چه در سرمای زمستان و چه در بارانهای سیل آسای شمال چندین کیلومتر پیاده روی کند تا به مدرسه برسد . از نظر مادی مشکلات زیادی داشت؛ اما با این همه در زادگاهش و در میان شالیزارهای برنج و زمینهای نمور رشد کرد و تعالی یافت . از همان کودکی فردی با وفا ، با تعصب و با غیرت و بسیار رئوف و مهربان بود؛ بطوری که همه از او به خوبی یاد می کردند. پس از چند سال زندگی مشقّت بار ، خانواده اش مجبور به ترک روستای زادگاه خود شدند . و به روستایی نزدیک آمل بنام "کاشی محله " کوچ کردند. هر روز که شهید حسین بزرگتر می شد قدمی نو در زندگی خود بر می داشت و هر چه بیشتر خود را می شناخت ، بیشتر پی به عمق زندگی می برد . او ورزشکار بود و به رشته کشتی علاقه داشت . به همین انگیزه ، مدت کوتاهی از درس دور شد تا اینکه بالاخره شغل مورد علاقه خود را انتخاب کرد و به استخدام ارتش درآمد . پس از طی چند ماه دوره نظامی و دیدن آموزش های اولیه ، برای گذراندن دوره خلبانی به اصفهان منتقل شد. آموزش زبان را با موفقیت به اتمام رساند و سپس دوره خلبانی را شروع کرد. آن را هم با موفقیت به اتمام رساند . از آنجا که شاگردی شایسته و با ذکاوت بود ، او را به سمت استادی انتخاب کردند که دوره استادی را نیز با موفقیت به اتمام رساند . او اولین فرد ایرانی بود که در تخصص مربوطه به عنوان استاد شروع به کار کرد . می توان گفت که در تمام مراحل جزو شاگردان ممتاز بود . چنانچه در راه به ثمر رساندن انقلاب اسلامی و شهادت در راه معبود نیز خود را جزوشاگردان ممتاز قرار داد. او در دروس زمینی پرواز به عنوان اولین استاد فارغ التحصيل گردید و همچنین به عنوان استاد در کلاس حاضر می شد . شاگردان که تا آن زمان استاد ایرانی نداشتند تعجب می کردند که یک ایرانی، آن هم یک ستوانیار به عنوان استاد سر کلاس حاضر می شود و به آنها به زبان انگلیسی درس پرواز می دهد . پس از اتمام اولین ساعت درس شاگردانش دور او حلقه زدند و با خوشحالی و شور و شعف اظهار داشتند :"ما بسیار خوشحالم که شما به عنوان استاد به ما آموزش می دهید . شما بهتر از هر کس دیگری ما را درک می کنید. "

او از همان ساعت اول و روز اول آنچنان بر درس و کلاس مسلط بود که گویی سالهاست به این حرفه اشتغال دارد . تمام استادان خارجی نیز اذعان داشتند : " حسین بسیار مسلط و با اراده و با معلومات است . او قادر است به تمام سوالات شاگردان به راحتی پاسخ دهد ."

منبع:سایت نویدشاهد

برادر "حسین امیر خلیلی " سرباز ژاندارمری از اهالی "دامغان " که در سردشت و در جاده بوکان - سقز در حین مسافرت به دست اشرار کومله به اسارت در آمده بود ، می گوید : " من در حدود هشت ماه در زندان کومله بودم که بخاطر نزدیک شدن رزمندگان اسلام به محل اختفای ما ، زود زود محل زندان ما را تغییر می دادند . مدت چهار ماه را با شهید قاسمی در یک بند بودم . او در کلاسهایی که یک روز در میان ، در زندان و بوسیله سردمداران کومله برای ما گذاشته می شد ، مرد شماره یک بحث علیه کومله به شمار می آمد . آنقدر دلیر و با شهامت بود که در یکی از بحثهای خود با صراحت گفت : " من مقلد امام هستم و 80 درصد از مردم ایران هم مقلد امام هستند . امام تنها رهبری است که می تواند ما را از چنگال شرق و غرب نجات دهد. " اکثر زندانیان بخاطر جاذبه قوی شهید قاسمی بسوی او کشیده می شدند . او با درسهایی که از رهبرش گرفته بود ، رهبری برادران زندانی را بصورت مخفی به عهده داشت و آنها را هدایت می کرد . بالاخره من و شهید قاسمی و شهید قلی پور به جرم مذهبی بودن و نماز خواندن به اعدام محکوم شدیم . البته بدون آنکه خودمان متوجه شویم ما را به محل اعدام که دورتر از زندان بود بردند. نیم ساعت قبل از آنکه به آن محل برسیم دستهایمان را از پشت بستند . شهید قاسمی اعتراض کرد ؛ اما آنها ما را دست بسته به کوهستانهای نزدیک سردشت بردند . من از دور نورافکن سپاه را شناختم . همانجا ما را بغل تپه نشاندند و بعد فرمانده آنها گفت : شما محکوم به اعدام هستید . شهید قاسمی گفت : "یا قمر بنی هاشم ! یا ابوالفضل " من فورا به حالت درازکش خوابیدم و رگبار گلوله به طرف ما سه نفر شلیک شد . احساس کردم گلوله ای به من اصابت نکرده است . کمی سرم را تکان دادم تا ببینم چه خبر هست که اسلحه را بغل گوشم گذاشتند و شلیک کردند . گلوله از پشت گوشم خورد و از سوراخ بینی چپم بیرون آمد . بعد از بیست دقیقه به هوش آمدم و دیدم برادر پاسدار "قلی پور" ناله میکند و قاسمی شهید شده است . در همانجا با قلی پور که زخمی شده بود ، نماز خواندیم و بعد دوباره بیهوش شدیم . صبح بهوش آمدم و دیدم برادر قلی پور هم شهید شده است . نماز را درازکش خواندم و به راه افتادم به زور خود را در جاده می کشیدم تا به چوپانی رسیدم و تقاضای کمک کردم . او فقط جاده را به من نشان داد. به هر صورتی که بود، خود را به جاده رساندم . اولین ماشینی که می گذشت ، توقف کرد راننده اش اصفهانی بود او مرا به سردشت برد و در بیمارستان بستری کرد . به برادران اطلاع دادم و نیرو اعزام شد آنها پیکر دو شهید عزیز را به سردشت آوردند . "

یکی دیگر از همرزمان این شهید بزرگوار که خود نیز به مدت 19 ماه در زندانهای مختلف کومله اسیر بوده است و از شهید قاسمی خاطرات فراوانی دارد، برادر"علی ذاکری " از اهالی و ساکن شهرستان "رودسر" است . او در جاده سقز ، دیواندره به دست مزدوران و اشرار ضد خلق کومله اسیر شده بود . مدت 4 ماه با شهید قاسمی در یک جا زندانی بود او می گوید : "شهید قاسمی از چنان روحیه و اخلاصی برخوردار بود که دگرگونی عجیبی در زندانیان بوجود آورد . بیشتر برادران زندانی شیفته رفتار او شده بودند . او به من سفارش کرد : " چنانچه از زندان آزاد شدی اولین کارت باید این باشد که ندای مظلومیت و حق طلبانه زندانیان و برخورد بی رحمانه این مزدوران را به هر طریقی که شده به گوش مردم شهید پرور برسانی . این باعث حرکت دیگری در جامعه می شود و مزدوران شرق و غرب را رسوا میکند . "عکس العمل و برخورد او با دیگر زندانیان آنقدر درست بود که برادران زندانی را جذب میکرد ." دشمن تاب این همه عظمت و اینهمه ایمان را نیاورد. شهید حسین قاسمی درتاریخ 1362/3/3 به دیدار مقتدایش حسین (ع) نائل آمد.

منبع: سایت شهدای ارتش

http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/20866