روحانی شهید: رضا دهنویان [[شهید «رضا دهنویان»، دهنویان»]] ، روحانی دلاوری از تبار [[آران و بیدگل ]] است که آزادی و رفاه امروز ما مردمان مرهون رزم دلیرانه و مرگ سرخ اوست. دلاوری که من و منیّت هیچ گاه دلش را به زمین ندوخت و پردة عجب و خودبینی با دیوار نگاهش میانه نداشت. وی در سال 1346 در شهر آران، به دنیا آمد و زندگانی خاکی را آغاز کرد. دوران کودکی و تحصیل را یک به یک سپری کرد و بزرگ شد. تحصیلات راهنمایی را به اتمام رسانده بود که دل در گرو یار نهاد و زیباترین جامة انسانیت را بر تن پاک خویش پوشاند و به نام طلبه مزیّن گشت و در [[حوزة علمیة قم ]] تحصیل را آغاز کرد. گوهر تن در میان صدف زیبای حوزه نشاند و روح خویش را در زلال چشمة پاکی ها در جوار بارگاه فاطمة معصومه -سلام الله علیها- شستشو داد. پس از چندی به حوزة علمیة «آیت الله یثربی» کاشان رفت تا هم زمان با تحصیل، کمک کار خانواده نیز باشد. شهید بزرگوار دهنویان در هنگام تحصیل، از جبهه و میادین آتش و خون غافل نبود و بارها به [[جبهه ]] اعزام شد و زیباترین پردة خلقت عروس زیبای ابدیت در حجله گاه شهادت را به چشم دید. دید که چگونه فرزندان خمینی در تب و تاب شور و حماسه از جان شیرین خویش می گذرند و به ضیافت تیر و ترکش می روند. خود نیز عاشقانه به آنان پیوست و در سلک ایشان درآمد. در [[عملیات فتح المبین، المبین]] ، [[بیت المقدس ]] و [[خیبر ]] حضور یافت و در حضور 36 ماهة خویش حماسه آفرید. طلبة دلیر آرانی سرانجام در اسفند 1362، بهاری زودتر از موعد را جشن گرفت و در منطقة عملیاتی «طلائیه» به خشم ترکش، جان به جان آفرین تسلیم کرد. دنیا را به اهلش وانهاد و در بی نهایت حضرت دوست، به جاودانه شتافت. سالیان سال پیکر پاکش میهمان غربت [[«طلائیه» ]] بود و سرانجام پس از چند سال به آران بازگشت و در گلزار شهدای آن دیار به خاک سپرده شد. «روح و روانش غریق رحمت خداوندی باد»
==وصیت نامه==