ویرایش‌ها

   تاریخ تولد : ۱۳۴۸-۱۰-۲۳  

   تاریخ شهادت : ۱۳۶۴-۱۱-۲۱  

 بسم الله الرحمن الرحیم «وصیتنامه طلبه :[[شهیدمحمد شهید محمد مهدی کاویانی]] سلام بر تو ای عزیز همیشه در یاد، سلام بر تو ای مهاجر مجاهد شهید، ای پرستوی همیشه در پرواز » وصیت نامه خود را با حدیثی از امیر المؤمنین علی-علیه السلام- شروع میکنم. قال علی-علیه السلام- : و طایر خونین بال عشقاَیمَ الله لئن فررتم من سیف العاجله لا تسلموا من سیف الآخره و انتم لهامیم العرب، و السنام الاعظم. ان فی الفرار موجده الله و الذل اللازم و العار الباقی، و ان الفار لغیر مزید فی عمره و لامحجوز بینه و بین یومه من الرائح الی الله کاظّمآن یرد الماء ؟ الجنه تحت اطراف العوالی! ای بلندترین داستان حماسی نخلهای روییده در سمت قبلهالیوم تبلی الاخبار! چه فداکارانه در «نهج البلاغه خطبه 124» [[حضرت علی]]- علیه السلام- فرمودند: «به خدا قسم اگر شما امروز از مقابل آماج گلوله‌های خصم سینه سپر کردی، آن لحظه شمشیر (و حمله دشمن) بگریزید، هرگز از کیفر شمشیر آخرت در امان نخواهید ماند! وانگهی شما افراد نمونه و برجسته اجتماع خود می باشید! مسلم بدانید که پیشانی آفتاب سوخته‌ات فرار از جنگ، خشم الهی و سرافکندگی دائمی و ننگ ابدی را بر خاک در پی خواهد داشت و هر کس از صحنه جنگ بگریزد به عمرش افزوده نمی گردد و فرار مانع از مرگش نمی شود. در عین حال کسانیکه شوق لقاء الله را دارند، همچون تشنه ای که به آب خواهد رسید، به این فیض عظیم نائل می نهادیگردند. مُهرت بوی ای رزمندگان راه الله، بدانید که بهشت زیر سایه سلاح‌هاست و امروز هنگام آزمایش لیاقت‌هاست، پس طالب سعادتمندی و بهشت جاویدانی، نباید از جنگ و کشته شدن در راه خدا فرار نماید.» با سلام و درود بر امام زمان –عجل الله تعالی فرجه- و نائب بر حقش [[کربلاخمینی]] میداد کبیر و عطر ملت شهید پرور ایران و سلام بر تمامی شهیدان و یاوران اسلام و خانواده عزیزم. من بر طبق وظیفه ای که برای خود می دانستم به جبهه رفتم که دین خود را نسبت به انقلاب اسلامی ادا کنم و خدا را شکر می کنم که لیاقت رفتن به جبهه حق علیه باطل را به من داده است، امیدوارم که رفتن به کربلای حسین را هم نصیب مسلمین و من رو سیاه بگرداند، من به جبهه رفتم که به ندای حسین لبیک بگویم و به حسین-علیهالسلامعلیه السلام- . بگویم: ای حسین جان! اگر [[روز عاشورا]] نبودم که به سوی نور ندای «هل من ناصر ینصرنی» شما لبیک بگویم، حالا به ندای تو لبیک می رفتی، اما نه با دویدن، پر می کشیدی گویم، چونکه لبیک به ندای امام، لبیک به ندای حسین و اوج میگرفتی. آری، شهید مشعل تابنده‌ای لبیک به ندای حسین، لبیک به ندای خدا است . من کوچکتر از آنم که فرا راه انسانهای متحیر برای شما ملت غیور که واقعا از همه چیز خود گذشته اید، از جان و درمانده می‌تابدمال و فرزند خود هم گذشته اید و به دنبال رهبر قاطع و پیامبر گونه حرکت کرده اید، سخنی بگویم، ولی میگویم از یاری امام امت، این پیر جماران و این فرزند حسین، دست برندارید و گوش به سخنان او دهید که سخن او سخن ولی عصر –عجل الله تعالی فرجه- است. سخن ولی عصر، سخن خداست. پس دست از یاری این پیر جماران برندارید و «همه جا با روحانیت باشید و روحانیت را سرمشق خود قرار دهید که امام عزیزمان فرمودند: اگر روحانیت کنار رفت از اسلام خبری نیست. پس همه جا پشتیبان [[شهید محمد مهدی کاویانیولایت فقیه]] » که تجسمی زنده از پیوند علم و عمل روحانیت باشید. آفرین بر شما ملت غیور، شما نیز مقام والائی خواهید داشت چون چنین فرزندانی در دامان خود، پرورانده اید، و امانتی که خدا به شما سپرده بود، خیلی خوب برگرداندید. در زمره مردانی درآمد پایان وصیتی هم برای پدر و مادر خود دارم: پدر و مادر مهربانم! از شما طلب بخشش می کنم، اگر نتوانستم حق فرزندی را به نحو احسن در مورد شما انجام دهم. از شما می خواهم که اندیشه از خطای من بگذرید و جهاد من را توامان حلال کنید و در زندگی کوتاه اما پر ثمر خود، دارا بودند مرگ من گریه زیاد نکنید و بسان پیشوایان دینی، بر لباس علم، نشان مجاهدت فی سبیل اگر ای پدر! خواستی گریه کنی به یاد [[امام حسین]] –علیه السلام- و به یاد روز عاشورا گریه کن. ای مادر! در مرگ من هم، گریه نکن، چون باعث ناراحتی من می شود و باعث خوشحالی دشمن. پس کم گریه کن و به یاد ام البنین گریه کن و صبر داشته باش که خدا دوست می دارد صبر کنندگان را. ان شاء الله شما در نزد خدا رو سفید خواهید شد، چونکه امانت را آویختند خوب نگهداری کرده و اینک ما واماندگان از قافلة �به صاحبش برگرداندید. خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی، حتی کنار مهدی، خمینی را نگهدار. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته دوشنبه آذرماه 25/9/64 ربیع الآخر محمد مهدی کاویانیمنبع سایت شهدای خینhttp://khayyen.ir/shahid/170