ویرایش‌ها

==زندگینامه :== 

عباس پسر با وقار ومنظمی بود که بیشتر اوقاتش را در نماز وعبادت به سر می برد وگهگاهی نیز به سیم کشی می پرداخت.

با علاقه ی زیادی که به امام خمینی داشت لحظاتی از مبارزه دست برنمی داشت وچون در ارتش فعالیت می کرد بیشتر در جنگ ومبارزات شرکت می کرد. در همان دوران وزمانیکه عباس تقریباً بیست وسه ساله بود ودر اردبیل فعالیت می کرد یک خانه ی استجاری برای خودش تهیه کرده بود که برای استراحت به آنجا می رفت. در همین حین در بین راه وقتی به خانه می رفت با دختری آشنا شده بود که به مدرسه میرفت وبرای همین به او علاقه مند شد. واز مادرش خواست تا او را برایش خواستگاری کند. بعد از انجام مراسم خواستگاری، این دو جوان روانه ی خانه ی بخت شدند و منور در کمال شور وشادی پابه خانه عباس گذاشت.

عباس وقتی برای پولی بدست می آورد، صرف فقرا می کرد یا بصورت قرض الحسنه از افراد دستگیری می کرد. با گذر ایام وبا تولد اولین فرزندشان زندگی شان گرمای خاصی به خود گرفت وعباس بیش از گذشته وابسته فرزند همسرش شد. عباس با اخلاق خاصش زبانزد عام وخاص شده بود بنحوی که از همه دستگیری می کرد تا آنجا که می خواست بیچارگان را یاری می کرد. یک شب که باری سیم کشی محله علی آباد رفته بود مردی را میان برفها دید که که چادر میزده واطراف چادر را که پر از برف بود پارو می کرد. با مشاهده ی این صحنه عباس جلوتر رفت وجویای حال آن مرد شد وآن مرد در پاسخ گفت: پسرم، درخانه ی اجاره ای بودم که نتوانستم اجاره بدهم ومجبور شدم دربین برفها چادر بزنم وزن وبچه هایم را در چادر نگه می دارم. عباس با دیدن این صحنه سخت ناراحت شد و به سرعت روانه ی پادگان شد ماجرا را برای دوستانش بازگو کرد و همگان پول جمع آوری کردند و برای ان مرد خانه ای مهیا کردند و عباس نیز بیشتر اوقات لوازم مورد نیاز انها را تهیه و به در منزلشان می برد بطوریکه مثل عضوی از ان خانواده شده بود.

==وصیتنامه:== 

بسم الله الرحمن الرحیم

به امید پیروزى نهاائى جنگ و نابودى صدام و رژیم بعث عراق به امید ظهور هر چه سریعتر امام عصر مهدى منتظر (ع )