ویرایشها
روحاني شهيد: غلامرضا صبوحي خردادماه 1341 بود و در سپيده دمان دومين روز خردادماه 41، هنگامي كه مؤذن اذان صبح را سر مي داد، همراه با طلوع فجر سپيده، نوزادي پاي به عرصه وجود نهاد كه گريه هاي كودكانه شيرينش، يك دنيا لبخند برلبان خانواده كاشت. نهالي كه هيچ كس نمي دانست آينده شگفت انگيزي در انتظار اوست. صداي گريه نوزاد لابه لاي صداي مؤذن، فضاي اتاق خانه را پركرده بود. همين نوزاد بود كه در آينده راهي را رفت كه حتي آنهايي كه فقط نامي از اوشنيده بودند در شهادتش گريان بودند. اين عزيز تا سن هفت سالگي در دامان مادري زحمت كش و پدري كشاورز و با ايمان تربيت يافت. پدر شهيد «غلامرضا صبوحي» از آگاهي خوبي برخوردار بود؛ چرا كه هميشه با روحانيت در رابطه بود و از معارف اهل بيت استفاده مي كرد و توانست با آگاهي كه پيدا كرده بود، فرزندي آگاه و اهل علم تربيت كند. هرچند سواد مدرسه اي زيادي نداشته، اما هم نشيني با اهل علم و روحانيت به او آگاهي زيادي داده بود. شهيد غلامرضا صبوحي در سن هفت سالگي دوره ابتدايي را در مدرسه «عنصري» - مدرسه [شهيد فرهادي ] فعلي- به اتمام رسانيد. مدرسه راهنمايي در روستا نبود و پس از دو سال ساخته شد. بعد از دو سال ترك تحصيل، دوره راهنمايي را شروع كرد و بعد از دوره راهنمايي، براي تحصيل در حوزه علميه به مدرسه حضرت [ آيت الله يثربي ] شتافت و مشغول تحصيل علوم اسلامي و معارف اهل بيت -سلام الله عليها- گرديد. در دوران انقلاب، اين شهيد عزيز فعاليت هاي زيادي در آگاهي دادن به مردم و پخش نوارهاي حضرت امام -رحمه الله عليه- داشت با شروع [جنگ تحميلي ] چهار دفعه ايشان به مناطق مختلف جنگي اعزام شدند و در راه دفاع از انقلاب و دين و نظام ولايت فقيه، با دشمنان به مبارزه و جهاد پرداخت. در مرخصي هايي كه به زادگاه خود سفر مي كرد در اتحاديه انجمن هاي اسلامي منطقه دو شهيد مطهري به عنوان بسيجي، فعاليت مي كرد. سرانجام اين عزيز در روز هفتم آذر ماه 1361 در منطقه عملياتي عين خوش در حالي كه وضو مي ساخت تا به مناجات با معبود خويش بپردازد، بر اثر [تركش ] [ خمپاره ] بعثي هاي عراقي، به درجه رفيع شهادت نايل آمد و به لقاء حق شتافت. «روحش شاد و روانش آرام باد»
==وصیت نامه==
