شهیدحسین شهیدی پور: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳۰ دی ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۲۵

شهید حسین شهیدی پور

تاریخ تولد :1340/05/15

تاریخ شهادت : 1361/09/14

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

وصیتنامه

فرازی از وصیت نامه: شبانگاه كه تابوتم ز دوش آشنایان رهسپار خانه جاوید مى گردد و صداى ناله و اندوه مادرم هر لحظه در اطراف مى پیچد، تو هم اى آشنا بیا و بگو رفتى، برو منزل نو مبارك. مادر منشین چشم بره برگذر امشب ،بر خانه پر مهر تو زین بعد نیایم، آسوده بیارام و مكن فكر مرا هیچ، بر حلقه این خانه دگر پنجه نسایم. با خواهر من نیز مگو او به كجا رفت ،چون تازه جوان است و تحمل نتواند، پیراهن من را به در خانه بیاویز، تا مردم این كوچه بدانند كه بودم، جز راه شهیدان وطن، ره نسپردم ،جز نغمه آزادگى شعرى نسرودم از گناهان من بگذرید. خداحافظ 4/9/1361

زندگینامه

حسین در 15 مردادماه سال 1340 در شهر تهران در خانواده ای زحمتكش و متدین به دنيا آمد. وی از زمانی كه خود را شناخت، علاقه خاصی به مطالعه داشت و همواره كتاب های مذهبی و علمی از نویسندگان مختلف را مي خواند، مخصوصاْ نهج البلاغه را سرمشق زندگانی خود قرار داده بود. حسین، علی وار زندگی كرد و حسین گونه شهید شد. وی هیچ گاه تحت هیچ شرایطی از نماز و روزه غافل نشد و همواره به ذكر خدا مشغول بود. استدلالش بر انجام فرايض ديني این بود كه "در جوانی پاك بودن شیوه پیغمبریست". حسین از مبارزين به نام در پیروزی انقلاب اسلامی ایران بود. او با مبارزه خستگی ناپذیر خود با طاغوت چنان حماسه های مي آفرید كه هرگز فراموش نخواهد شد. او با كار شبانه روزی خود در منزل برای ساختن كیسه های سنگربندی و كوكتل مولوتف برای مبارزه مسلحانه، همواره انقلابيون را یاری می داد. ماهها به اتفاق برادرانش در طول شبانه روز از ناموس خود و دیگر هموطنان در مقابله با تجاوزگران در سنگرهایی كه به دست خودشان در خیابانها ساخته شده بود حفاظت می كرد. تحصیلات خود را تا سالهاي آخر دبیرستان رساند و به محض این كه امام امت حكم جهاد حق علیه باطل را صادر فرمودند، تحصیل علم را رها كرده و بلافاصله آماده خدمت سربازی شد و با پوشیدن لباس مقدس رزم عازم میدان جنگ شد. حسین همواره در رویای شیرین شهادت زندگی می كرد و در نمازهای شب خود كه سكوت مرگ گونه شب را می شكست، فقط از خدای خود می خواست كه جرعه ای از شربت شهادت را نصیبش گرداند. او در اولین و آخرین مرخصی خود كه از جبهه نبرد باز گشته بود، به پا بوس امام هشتم شیعیان حضرت علی بن موسی الرضا(ع) شتافت و ضامن آهو را به درگاه خداوند متعال واسطه قرا داد تا آرزویش را برآورده كند. سپس از یكایك خانواده خود خداحافظی ابدی كرد و عازم سفر عشق شد. حسین در ظهر روز اربعین حسینی مصادف با 4/9/1361 هنگامی كه جهت وضو گرفتن برای ادای فرائض دینی خود از سنگرخارج شده بوده، خمپاره های بعثیون كافر، او را هدف قرار داده واو را به آرزوی دیرینه خود كه شهادت بود رسانید. وی شربت شهادت را با عطش كامل نوشید و به سوی لقاء الله پركشید و به سرورش حسین بن علی پیوست. روحش شاد ویادش گرامی باد

منبع:سایت شهدای ارتش http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/16088