==زندگینامه==
شهید ابراهیم اکبریان در تاریخ [[ 14/01/1342 ]]در شهرستان قهرمانپرور [[ گناباد ]] در خانوادهای محترم و باتقوی بدنیا آمد و در دامن پرمهر و محبت مادر پرورده شد، تا به سن شش سالگی رسید. شهید قبل از رفتن به مدرسه در یک مکتبخانه اصول دین و [[ قرآن ]] کریم را آموخت و سپس روانهی دبستان شد. او دوران ابتدایی را در زادگاهش با موفقیت پشت سرگذاشت. در دبستان اخلاق و رفتار نیکویی داشت و در دوران ابتدایی چنان رفتار مینمود که معلم و سایر همکلاسان از اخلاق و درس خواندن او راضی بودند. اولیای مدرسه همیشه به دیگر دانشآموزان توصیه میکردند که رفتار خوب وی را سرمش و الگوی خود قرار دهند. او به علت مشکلات مالی و اقتصادی خانواده بعد از دوران ابتدایی دیگر تحصیلات خود را ادامه نداد و پس از کنار گذاشتن درس به جوشکاری مشغول شد و پس از مدتی به [[ تهران ]] رفت و چند ماهی را نیز در آنجا مشغول به کار بود. اما پس از چندی به گناباد بازگشت و به پدر و مادر خود کمک میکرد. علاقهی خاصی به [[ امام]]داشت و از هر فرصتی برای شنیدن سخنرانیها و یا خواندن اطلاعیههای امام خمینی استفاد میکرد. زندگی در پایتخت و مشاهدهی عینی انقلاب او را به فردی نسبتاً آگاه از اوضاع سیاسی تبدیل کرده بود. از این رو جهت روشن کردن فکر مردم گناباد و اطرافیان خود زحمت زیادی میکشید. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی و با اطلاعی که از اوضاع و احوال کشور داشت، برای لبیکگویی به دعوت امام امت و اعزام به جبهه اقدام کرد و پس از رسیدن به سن قانونی خدمت زیر پرچم، خود را برای [[ سربازی ]] معرفی نمود. پس از طی دورههای آموزشی به [[ لشکر 77پیروز خراسان ]] منتقل و از آنجا رهسپار جبهههای حق علیه باطل گردید. سرانجام در تاریخ[[ 26/09/1361 ]] در منطقهی عملیاتی[[ عینخوش ]] بر اثر اصابت ترکش گلولهی [[ خمپاره]]به درجهی رفیع شهادت نائل آمد.1<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/1906/شهید-ابراهیم-اکبریان-شهری سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==