ویرایش‌ها

از دوستان صمیمی رضا به هنگام حضور در جبهه می توان به سرگرد فرهانی وسروان کاظمی اشاره کرد که از خوبی های او وشجاعتش در میادین جنگ یاد می کنند. رضا در جبهه نیز سعی می کرد که به دیگران کمک کند. برادر شهید در این مورد می گوید: " با اینکه مقام نظامی او از بسیار بالا بود (استوار) ولی سربازانی که در واقع تحت فرماندهی او قرار داشت تعریف می کردند که رضا بسیاری از کارها را خودش انجام می داد واز کسی نمی خواست تا کاری انجام دهد، او حتی ظرف ها را می شست وهر کس که می خواست به مرخصی برود او مسئولیت او را برعهده می گرفت. با همه مهربان بود واز هیچ کمکی به دیگران ورزمندگان دریغ نمی کرد. این در حالی بود که خودش فقط گاهگاهی آن هم به مدت کوتاهی به مرخصی می آمد. و از خاطرات خوش جنگ برایمان تعریف می کرد واز محله خرمشهر وآزادی آن، امّا به ندرت از حساسیت آن می گفت، پسرم رحمان چند باری به ملاقات او رفته بود که یکبار به دلیل حساس بودن موقعیت ومنطقه [[شلمچه ]] به او اجازه نداده بود که آنجا بماند.

"رضا به جای یکی از بچه ها دیدبانی می داد، که دشمن جزیره را مورد حمله قرار داد. عده زیادی از جمله خود رضا زخمی شدند. امّا رضا با اینکه زخمی بود به من کمک کرد تا مجروحین را به یک ماشین تویوتا منتقل کنیم تا به بیمارستان اهواز برسانیم. خون زیادی از رضا می رفت با این حال به یکی از رزمندگان که به شدّت مجروح شده بود کمک می کرد تا وقتی آن رزمنده بود رضا هم بود وقتی آن رزمنده [[شهید ]] شد رضا نیز از حال رفت. وقتی او را به بیمارستان رساندیم، به دلیل خونریزی زیاد سریعاً درخواست خون کردند".

آری رضا هنرور نمینی پس از چند روز بستری در بیمارستان شیراز در تاریخ 1363/09/12 که قبل از آن در جزیره مجنون (خاک عراق) در طی درگیری با نیروهای بعثی عراق به دلیل اصابت ترکش وخمپاره به سینه وشکم مجروح شده بود به مقام [[شهادت ]] نایل گشت. رضا را همه دوست داشتند وخدا بیش تر از همه، مراسم تشییع جنازه او در تهرآن [[پادگان جی ]] ومنزل برادرش برگزار شد.

پیکر شهید رضا هنرور را در بهشت زهرای تهرآن به خاک سپردند به گفته ی برادر دنیا ظریفیت خوبی های رضا را نداشت. رضا اگر [[شهید ]] نمی شد جای تعجب داشت چرا که خداوند همواره بهترین ها را از ما جدا می کند.