طلبه اى فاضل و روحانى عالیقدرى که بیش از سخن عمل مى کرد. حرف هایش به دل مى نشست. وقتى به منطقه عملیاتى رفت، نوشته بود: «به اهل مسجد و بچه هاى بسیجى که در
بوشهر بودند، بگویید: حاج آقا به حرف هایش عمل کرد و با خون آنچه را که گفته بود امضا کرد.»
خانواده اش مى گفتند: زمستان که میشد و برف مى بارید به پشت بام منزل افراد فقیر و مستضعفمى رفت و سقف هاى آنها را از برف پاک و حتى به آنان کمک مالى مى کرد. اشک هاى آنان در [[شهادت ]] این طلبه مجاهد گویاى وفاى آنهاست.شهید ترکعلى عسگرى در رمضان سال 65 در [[تیپ هوابرد شیراز ]] خدمت مى نمود. دوازده ماه سابقه جبهه داشت. او در مرحله اول و دوم کربلاى 5 [[کربلا پنج]] خط شکن بود و در حالى که از میدان مین عبور مى کرد، بر اثر اصابت تیر به سرش به [[شهادت ]] رسید و پیکر پاکش در سرزمین گرم [[شلمچه ]] ماند.
وصیتنامه
فرازی از وصیت نامه:
من معتقد به ولایت فقیه و [[حضرت امام خمینى ]] هستم و جنگ را همچون رهبرم نعمت می دانم. وسیله حرکتم در این دار فانى، خوف و رجا بوده و آرزوى دیرینه ام [[شهادت ]] در راه خدا. موانع حرکت خود را به خوبى میشناختم.
شیطان، نفس و جلو ه هاى دنیا.
منبع: سایت خین
http://khayyen.ir/shahid/560