در خاك هاى گرم و تفتيده خوزستان ده سال ماند و ماند تا پس از اين مدت به شهر و ديار خويش بازگردد و شكوه يك حماسه بزرگ را يادآور شود؛ اما آنچه از او ماند «پيراهنى و چفيه و پوتين پاره اى» بود كه از خط پدافندى فاو آورده شد و تابوتى سبكبار بر روى دستان مردم نايين تشييع گرديد و در گلزار شهداى چاه ملك آرميد.
آرى! شهيد اسماعيل غلامرضايى، طلبه عاشق و مجاهد مدرسه امام صادق(ع)، چهار سال در اين
مدرسه در محضر معارف اهل بيت(ع) زانوى ادب بر زمين زد. وى پس از چند بار كه به جبهه هاى غرب و جنوب رفت، سرانجام در جبهه جنوب در عمليات [[فاو ]] به مقام رفيع [[شهادت ]] نايل آمد و مفقود الجسد گرديد و بعد از اتمام جنگ در سال 1374 و تبادل اجساد شهدا، جسد مطهرش به ايران اسلامى تحويل گرديد و در گلزار شهداى چاه ملك به خاك سپرده شد. اكنون نظاره گر وجه الله است و بر خوان كريمانه الهى روزى مى خورد كه:
«وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ الله أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»