شهید مهدی پاینده آشتیانی: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۱۹

شهید مهدی پاینده آشتیانی

تاریخ تولد : 1344/09/15 تاریخ شهادت : 1365/02/24

محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه : مرکزی - آشتیان - اشتیان

زندگی نامه

شهید مهدي پاينده آشتياني، در سال 1344 در خانواده اي مذهبی در شهرستان آشتيان از توابع استان مركزي متولد شد؛ تحصیلات ابتدایی را در دبستان خاقانی (شهید علی حسینی) به پایان رساند و به مدرسه شهید نورايی جهت ادامه تحصیل رفت و بعد از یک سال ترک تحصیل کرد و سپس در کشاورزی به پدر بزرگوارش کمک می نمود.

 او به تلاوت قرآن علاقه وافری داشت و در مجالس قرائت قرآن شرکت می نمود؛ به فرائض واجب روزه و نماز اهمیت می داد و هیچ گاه آن را ترک نمی کرد، در مراسم سوگواری ائمه اطهار و ادعیه شرکت چشم گیری داشت؛ در دوران انقلاب در تظاهرات و راهپیمایی ها علیه رژیم ستم شاهی با حضور پر رنگ خود نقش به سزايي ايفا كرد، شخصی متواضع و رفتارش با سایر اعضای خانواده خوب بود.

تا این که به سربازی اعزام شد و چون زمان جنگ بود بلافاصله پس از اتمام دوره ی آموزشی به منطقه عملیاتی اعزام گرديد. وي هرگاه به مرخصی می آمد تا زمانی که در مرخصی بود محبت عجیبی در حق فرزندان و خواهران داشت. سرانجام در تاریخ 1365/02/14 به درجه رفیع شهادت نائل آمد؛ اين شهید گرامي بر اثر بمباران هوایی هیچ عضوی از بدنش باقی نماند و اولین شهید بی مزار معرفی گردید.

وصیت نامه

بسم الله الرحمن الرحیم این جانب مهدی پاینده، وصیتم به همه افراد این است که ما خواست و آرزویمان برقراری حکومت عدل اسلامی در سراسر جهان است و این آرزو خواسته ما و شهیدان عزیز است که در این راه جان خود را باخته اند. خدایا به من کمک کن که لیاقت شهادت در راهت را پیدا کنم و با شرمندگی وصیت نامه ام را آغاز می کنم. به نام خدا، به نام او که همه چیزم اوست، زندگیم اوست و زنده به اویم، به نام او که از اویم و بودنم از اوست و رفتنم از اوست، یادم از اوست، جانم اوست، معشوقم اوست، معبودم اوست، مقصودم اوست، امیدم اوست و سلام بر شهدای اسلام و شهدای انقلاب اسلامی به خصوص شهدای جنگ تحمیلی و خانواده ی شهدا و امت شهید پرور ایران. خانواده ی عزیزم من راهی را رفته ام که می دانستم حق است و راهی است که خودم انتخاب کردم. ما همه یک روز به دنیا می آییم و روز دیگر باز به امر خدا از این دنیا می رویم و آن وقت است که ما واقعاً بیداریم زیرا پیش خالق خود می رویم، پس مادر عزیزم! تو هم مانند فاطمه زهرا (سلام الله) صبر داشته باش، حضرت فاطمه (سلام الله) که تمام هستی اش را از دست داد ولی صبر کرد تو هم صبرکن. مادرجان! مرا ببخش چون می دانم که تو خیلی رنج ها و زحمت ها برای من کشیده ای و من نتوانستم جبران کنم. و اما برادران و خواهرانم! مرا حلال کنید و جای مرا در بین خودتان خالی نبینید با قامتی استوار از مردم پذیرایی کنید. من بدهکاری چیزی ندارم و طلبکاری هم ندارم، مالی هم ندارم که به کسی واگذار کنم، فقط مدت 4 سال یا بیشتر نماز و روزه بدهکار هستم که آن هم هر کس دلش برای من تنگ شد به جای آورد؛ در خاتمه از برادران و خواهرانم و مادر عزیزم خواستارم که مرا مورد بخشش قرار دهند. مهدی پاینده مورخ 1364/12/23

خاطرات

خاطره اي به نقل از برادر شهيد: از همرزمان برادرم می گفتند: صدام در همه ی جبهه ها از جمله در منطقه حاج عمران متحرک را ایجاد کرده بود، نیروهای بعثی وارد به منطقه حاج عمران، حمله ور شده بودند و از طرف دیگر هواپیماهای دشمن متجاوز منطقه را بمباران می کردند این تحرک دشمن دو الی سه روز به طول انجامید ایشان نقل کردند شهید مهدی و چند تن دیگر از عزیزان که همگی شهید شدند با رشادت خاصی رفت و آمد خود را کنترل می کردند که با بمباران قرارگاه همگی به شهادت رسیدند.

منبع:سایت شهدای ارتش http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5195