ویرایش‌ها

[[سلیمان تی تی یان]]

متولد : [[1324/05/26 ]] در سمنان

یگان: [[سپاه تهران]]-[[سپاه اهواز]]-جنگهای نامنظم شهید چمراچمران

محل شهادت : [[هویزه]]

وظیفۀ شرعی خود دانستم اینجانب سلیمان تیتی فرزند حسن شماره شناسنامه 540صادره از سمنان متولد 1324 در صحت و سالم بودن جسمانی و بدون کوچکترین ناراحتی وظیفۀ شرعی خود را در این برهه و زمان حساس بهعنوان به عنوان یک مسلمان ادا نمایم: من داراي زن و سه فرزند میباشم بهنام به نام علی، مرتضی، سمیه. بعد از مرگ من اولاً تجملات قائل نشوید، انسان چیزي که باید به دردش بخورد و در آن دنیا جوابگو باشد، با خودش میبرد و آن نتیجۀ حاصل عمر دوران زندگی که پرونده بسته میشود و با خودش حمل مینماید، چون انسان در رحم رحم مادر ساخته میشود، براي دنیاي امروز و در دنیا ساخته میشود، براي دنیاي ابدیت. پس بنابراین هر کار خوب و بد برمیگردد به خود انسان. پس چه خوب است که راهی را انتخاب نماید که اجرِ اخروي داشته باشد و از زن و فرزندانم میخواهم که ازپیروي کردن از قرآن و پیغمبر و ائمه طاهرین و دستورات رهبر عظیم الشأن و نایب امام زمان عج امام خمینی را سرپیچی نکنند و به دستورات آنان کاملاً عمل نمایند و این تقاضا را دارم که در تعلیم و تربیت بچه ها کوتاهی نکنند، تا آنجایی که برایش مقدور است. باید در تعلیم و تحصیل آنها بیشتر توجه داشته باشد و از برادرها این خواهش را دارم که در انحرافات بچه هایم احساس مسئولیت کنند و نگذارند که خداي ناکرده به راهی که غیر از اسلام و موازین دینی میباشد، کشیده شوند و در امر اسلامی و دینی به آنها کمک نمایند و من از خدا میخواهم که در راه جهاد فی سبیلالله بمیرم و مرگ در بستر یا مریضی هیچ ارزشی ندارد، مگر اینکه جان انسان هدیۀ خدا شود و امیدوارم ازخدا که [[شهادت ]] را نصیب من روسیاه گرداند و در پایان به عرض تمام فامیلان نزدیک و دور، دوستان، آشنایان به خصوص پدر و مادر، خواهر، برادر و از بستگان زنم از همۀ اینها معذرت میخواهم و از همۀ اینها تقاضا میکنم که مرا ببخشند، چون انسان مرده، دستش از دنیا کوتاه است و مجدداً از پدر و مادرم میخواهم که بچه حقیر خود را ببخشید، چون رضایت پدر و مادر خیلی اثر دارد و اما اگر انشاالله شهادت نصیب من شد، هیچکس گریه نکند و حتی برایم جشن بگیرند و لباسهاي نو بر تن فرزندانم بپوشند و ممکن است که خداوند، نظر لطفش شامل حالم شود و بتوانم یک سرباز براي 1 امام زمان و نایب عظیمالشأن عظیم الشأن ایشان باشم، یعنی امام خمینی و در اول سخن را با نام خدا شروع کردم و در خاتمه با نام رهبرم، جانم، عمرم، قلبم، امام خمینی خداحافظی مینمایم.