شهید علی رضا نورشمسی: تفاوت بین نسخهها
Hejazi9708 (بحث | مشارکتها) |
Mirdadi9705 (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱۴: | سطر ۱۴: | ||
سلام بر امام امت | سلام بر امام امت | ||
امام را فراموش نكنید. | امام را فراموش نكنید. | ||
| − | سلام و سلام به همه خانواده و فامیلهایم و سلامى شاید سلام آخر باشد. چون انسان موجودات یك روز به دنیا آمد و یك روز خواهد رفت خلاصه هرچه زودتر گناهان كمتر مىباشد شاید آخر خط رسیده باشم و عیب نیست كه وصیت نامه اى به شما ارسال دارم من فقط دلم مىخواهد كه پدر و مادرم با آن بدبختى و بیچاره گى توانسته سپرى تحویل جامعه بدهید ولى از او چیزى شنید خلاصه سرنوشت است پدر و مادرم كجا رسیده تا من برسم در هر صورت اگر من و تو آن یكى نباید در جبهه بجنگیم كى بایستى از مرز و بوم ما نگهدارى كند هرچه زودتر 24 ماه تمام درحال جنگ با مزدوران هستم. كى بایستى از مرز و بوم مانگهدارى كند هر چه 22 ماه نماند و و ناراحتى خانواده ام شد ولى چاره چیست آقا مصطفى خواهشمند این وصیت نامه را در جائى نگهدارى كن و به كسى نشان نده كه پس از من نتوانى در دسترس پدر و مادرم و همسرم قرار دهى البته دو عدد فتوكپى كن یكى را به پدرم و مادرم و یكى را به همسرم بده البته وصیت اجلیم این است خواهشمندم براى من هیچ كسى گریه و زارى نكند چون راهى است كه همه باید این راه طى كنند دوم این است او را بگذارید و تحصیل كند و دوست دارم پسرم دكتر شود. و بتوانید و این طریق به جامعه خدمت كند و پسرم وقتى بزرگ شد به او بگوید نگو كه پدر مرده پدرم بیخود كشته شده بلكه پدرت در راه ناموس و شرف وطن و اسلام شهید شد از كلیه افرادى كه از من ناراحتى دیدند من و ببخشید اما گلى جان دیگر سفارش پسرم را نمىكنم تو جوان هستى و هزاران آرزو داشتى و زندگى شیرینت را فنا كردم ولى خودت مىبینى كه مقصر نیستم همسرم اگر نمىتوانى بچه را خوب نگهدارى كنى اگر نمىتوانى تحویل پدرم و مادرم بده كه امین را نگهدارى كند آقا مصطفى ضمن سلام مىبخشى كه این مسئولیت را به شما دادم دانستم كه تحملت بیشتر است خواهشمند است غیر از خودت كسى دیگرشان نده این نامه را پس از من پسرم را وصیت مىكنم آنقدر درس بخوان كه دكترا بگیرى و بایستى وصیت پدرت را ادا كنى. متشكرم موفق و كامیاب باشید. | + | سلام و سلام به همه خانواده و فامیلهایم و سلامى شاید سلام آخر باشد. چون انسان موجودات یك روز به دنیا آمد و یك روز خواهد رفت خلاصه هرچه زودتر گناهان كمتر مىباشد شاید آخر خط رسیده باشم و عیب نیست كه وصیت نامه اى به شما ارسال دارم من فقط دلم مىخواهد كه پدر و مادرم با آن بدبختى و بیچاره گى توانسته سپرى تحویل جامعه بدهید ولى از او چیزى شنید خلاصه سرنوشت است پدر و مادرم كجا رسیده تا من برسم در هر صورت اگر من و تو آن یكى نباید در جبهه بجنگیم كى بایستى از مرز و بوم ما نگهدارى كند هرچه زودتر 24 ماه تمام درحال جنگ با مزدوران هستم. كى بایستى از مرز و بوم مانگهدارى كند هر چه 22 ماه نماند و و ناراحتى خانواده ام شد ولى چاره چیست آقا مصطفى خواهشمند این وصیت نامه را در جائى نگهدارى كن و به كسى نشان نده كه پس از من نتوانى در دسترس پدر و مادرم و همسرم قرار دهى البته دو عدد فتوكپى كن یكى را به پدرم و مادرم و یكى را به همسرم بده البته وصیت اجلیم این است خواهشمندم براى من هیچ كسى گریه و زارى نكند چون راهى است كه همه باید این راه طى كنند دوم این است او را بگذارید و تحصیل كند و دوست دارم پسرم دكتر شود. و بتوانید و این طریق به جامعه خدمت كند و پسرم وقتى بزرگ شد به او بگوید نگو كه پدر مرده پدرم بیخود كشته شده بلكه پدرت در راه ناموس و شرف وطن و اسلام شهید شد از كلیه افرادى كه از من ناراحتى دیدند من و ببخشید اما گلى جان دیگر سفارش پسرم را نمىكنم تو جوان هستى و هزاران آرزو داشتى و زندگى شیرینت را فنا كردم ولى خودت مىبینى كه مقصر نیستم همسرم اگر نمىتوانى بچه را خوب نگهدارى كنى اگر نمىتوانى تحویل پدرم و مادرم بده كه امین را نگهدارى كند آقا مصطفى ضمن سلام مىبخشى كه این مسئولیت را به شما دادم دانستم كه تحملت بیشتر است خواهشمند است غیر از خودت كسى دیگرشان نده این نامه را پس از من پسرم را وصیت مىكنم آنقدر درس بخوان كه دكترا بگیرى و بایستى وصیت پدرت را ادا كنى. متشكرم موفق و كامیاب باشید.<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/28062 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| − | + | ||
| − | + | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۳۱
شهید علی رضا نورشمسی
تاریخ تولد : 1337/02/10
تاریخ شهادت : 1361/02/10
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : مازندران - رامسر - شستاء
وصیت نامه
سلام بر امام امت امام را فراموش نكنید. سلام و سلام به همه خانواده و فامیلهایم و سلامى شاید سلام آخر باشد. چون انسان موجودات یك روز به دنیا آمد و یك روز خواهد رفت خلاصه هرچه زودتر گناهان كمتر مىباشد شاید آخر خط رسیده باشم و عیب نیست كه وصیت نامه اى به شما ارسال دارم من فقط دلم مىخواهد كه پدر و مادرم با آن بدبختى و بیچاره گى توانسته سپرى تحویل جامعه بدهید ولى از او چیزى شنید خلاصه سرنوشت است پدر و مادرم كجا رسیده تا من برسم در هر صورت اگر من و تو آن یكى نباید در جبهه بجنگیم كى بایستى از مرز و بوم ما نگهدارى كند هرچه زودتر 24 ماه تمام درحال جنگ با مزدوران هستم. كى بایستى از مرز و بوم مانگهدارى كند هر چه 22 ماه نماند و و ناراحتى خانواده ام شد ولى چاره چیست آقا مصطفى خواهشمند این وصیت نامه را در جائى نگهدارى كن و به كسى نشان نده كه پس از من نتوانى در دسترس پدر و مادرم و همسرم قرار دهى البته دو عدد فتوكپى كن یكى را به پدرم و مادرم و یكى را به همسرم بده البته وصیت اجلیم این است خواهشمندم براى من هیچ كسى گریه و زارى نكند چون راهى است كه همه باید این راه طى كنند دوم این است او را بگذارید و تحصیل كند و دوست دارم پسرم دكتر شود. و بتوانید و این طریق به جامعه خدمت كند و پسرم وقتى بزرگ شد به او بگوید نگو كه پدر مرده پدرم بیخود كشته شده بلكه پدرت در راه ناموس و شرف وطن و اسلام شهید شد از كلیه افرادى كه از من ناراحتى دیدند من و ببخشید اما گلى جان دیگر سفارش پسرم را نمىكنم تو جوان هستى و هزاران آرزو داشتى و زندگى شیرینت را فنا كردم ولى خودت مىبینى كه مقصر نیستم همسرم اگر نمىتوانى بچه را خوب نگهدارى كنى اگر نمىتوانى تحویل پدرم و مادرم بده كه امین را نگهدارى كند آقا مصطفى ضمن سلام مىبخشى كه این مسئولیت را به شما دادم دانستم كه تحملت بیشتر است خواهشمند است غیر از خودت كسى دیگرشان نده این نامه را پس از من پسرم را وصیت مىكنم آنقدر درس بخوان كه دكترا بگیرى و بایستى وصیت پدرت را ادا كنى. متشكرم موفق و كامیاب باشید.[۱]
