ویرایش‌ها

ابراهیم در یک خانواده فقیر ولی مذهبی دیده به جهان گشود و رشد و نمو پیدا کرد. اوصاف مذهبی خانواده تأثیر عمیقی بر روح و ذهن او بر جا گذاشت، زمان که خود را شناخت علاقه خاصی به شعایر مذهبی، مسجد و منبر و رسول الله و ائمه معصومین (ع) داشت. چند ماهی به ایام محرم و صفر و عزاداری سالار شهیدان حضرت امام حسین و یاران با وفایش در دشت کربلا مانده حال و اوصاف عجیبی در او پدیدار می گشت، در سوگواری ایام وفات ائمه بالاخص در عزاداری حضرت امام حسین و اصحاب ایشان شرکت می جست.

در خانواده بچه سر به زیر و قانعی بود. هر چه بود به آن قناعت می ورزید چیزی را طلب نمی کرد مبادا پدر و مادرش را به دردسر و عذاب بیاندازد. به تحصیل مبادرت و مشغول بود و لی زمانی متوجه فقر بیش از اندازه خانواده پدر و مادرش شد و در این بحبوحه از دست دادن و وفات شوهر خواهرش در اثر تصادف ماشین و بی سرپرست ماندن بچه های او و به مشکل افتادن امرار معاش روزانه آنها دست به دست هم داد تا ایشان به تهران مهاجرت و برای امرار معاش خانواده پدر و بچه های یتیم خواهرش به کار و کارگری مبادرت نماید، زمان زمان جنگ بود، خاک وطن از هر سو مورد حمله ناجوانمردانه بعثی ها عراق قرار گرفته بود. ابراهیم با حس اینکه موعد و زمان خدمت سربازیش فرا رسیده است به موطن خویش هریس مراجعت و آماده رفتن به خدمت سربازی با بیان این کلمه محکم و متین که اکنون دیگر هیچ وظیفه و تکلیفی برای من جزء رفتن به سربازی و دفاع از آب و خاک و ناموس ملتم نیست عازم خدمت سربازی گردید.