ویرایش‌ها

در شش سالگی، به مکتب رفت. معلم وقتی استعدادش را دید، در تعلیم وی بیش از حد معمول کوشید. پدرش با دیدن پیشرفت سریع او، شخصاً به آموزش اش پرداخت. دیری نگذشت که محمدصادق، در اوج نوجوانی یار و مشوق اصلی خود را از دست داد. او مدت ها مریض شد و در خانه خوابید. بعد از مرگ پدر، مادرش او را به «اسفرنجان نزد استاد بزرگ، مرحوم آیت الله محمدی گلپایگانی(ره) فرستاد.

وقتی حوز هی علمی هی قم که توسط آی تالله العظمی حائری در قم تأسیس شد، ایشان به همراه جمعی از طلاب حوزه ی علمی هی اراک به قم عزیمت نمود. علوم فقه،اصول و فلسفه را از محضر فقها و حکمای نامی آن عصر، هم چون مرحوم آیت الله العظمی بروجردی(ره)، آیت الله حاج آقا روح الله خمینی (ره)، آیت الله محقق داماد(ره)، آیت الله گلپایگانی(ره) و دیگر علمای مشهور آن زمان آموخت. چند سال بعد، خود به مقام شامخ علمی نائل شد و در حوزه به تدریس پرداخت. از آنجا که بیانی رسا و شیوا داشت، جمعیت انبوهی از طلاب در درسش حاضر می شدند. به تدریج در میان فضلا و مدرسین حوزه ی علمیه ی قم مشهور شد.

بعد از فوت مرحوم آیت الله العظمی بروجردی(ره) در قم، شهرستان ها و مراکز تبلیغی بارها از امام خمینی (ره) به عنوان جانشین معظم له یاد می کرد و احکام را طبق رساله ی حضرت امام (ره) بیان می نمود تا آن که توسط ساواک دستگیر شد. در آخرین بار دستگیری، مأموران رژیم طاغوت به منزل ایشان هجوم برده، کتا بهای کتابخانه ی شخصی وی را به همراه اسناد مهم، مجوزهای شرعی و تفویض اختیار مراجع معظم وقت و تعدادی کتاب نفیس همراه خود بردند و تعدادی را نیز به آتش کشیدند.

سرانجام با آن همه مبارزه، فداکاری، مجاهدت و ایستادگی در تاریخ چهارم آبان 1340 در سن 37 سالگی در زندان قصر مظلومانه و غریبانه پس از تحمل شکنجه های فراوان عمال طاغوت به فیض شهادت نایل گردید.

هم اکنون، بعد از سالیان سال با پیگیری های خانواده، هنوز نشانی از قبر آن شهید والامقام نیست و قبرش همچنان بی نشان می باشد.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/399012 منبع سایت نوید شاهد]</ref>

==پانویس==

<references/>