شهید محمد رضا اسماعیلی: تفاوت بین نسخهها
(صفحهای جدید حاوی « شهید : محمد رضا اسماعیلی تاریخ تولد : ۱۳۴۵ محل تولد : روستای کفدهک نام پدر : ر...» ایجاد کرد) |
|||
| سطر ۳۶: | سطر ۳۶: | ||
۰۰۰ پدرم این تویی که با قلب شادی ندیده ات و با دستهای رنج آشنایت برای من آسایش آورده ای۰ تو با باران رنجهای خود گویی زندگی مرا گلشن کرده ای ، | ۰۰۰ پدرم این تویی که با قلب شادی ندیده ات و با دستهای رنج آشنایت برای من آسایش آورده ای۰ تو با باران رنجهای خود گویی زندگی مرا گلشن کرده ای ، | ||
۰۰۰ مادرم می دانم که تا بوده ام صمیمانه به پاسداریم نشسته بودی و در همه لحظه ها عاشقانه به نظارت زندگیم پرداخته ای۰ خنده هایت ، خنده های من بود و گریه هایت گریه های من و غمهای من بود که بر تو غم آموخت و شادیهای من بود که شادی را بر تو یاد داد۰ مادر من شهر زندگی را از تو آموختم۰ | ۰۰۰ مادرم می دانم که تا بوده ام صمیمانه به پاسداریم نشسته بودی و در همه لحظه ها عاشقانه به نظارت زندگیم پرداخته ای۰ خنده هایت ، خنده های من بود و گریه هایت گریه های من و غمهای من بود که بر تو غم آموخت و شادیهای من بود که شادی را بر تو یاد داد۰ مادر من شهر زندگی را از تو آموختم۰ | ||
| − | + | <ref>[http://www.iranshahid.ir/?cat=5&paged=37 سایت شهدای استان فارس]</ref> | |
| − | + | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ ۲۳ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۰۳
شهید : محمد رضا اسماعیلی
تاریخ تولد : ۱۳۴۵
محل تولد : روستای کفدهک
نام پدر : رضا
تاریخ شهادت : ۲۹/۱۰/۱۳۶۵
عضویت : پاسدار وظیفه
محل شهادت : شلمچه
عملیات : کربلای ۵
محل دفن : گلزار شهدای امام زاده اسحاق (ع) – خرامه
rId4
زندگی نامه
شهید اسماعیلی در سال ۱۳۴۵ در یک خانواده فقیر در روستای کفدهک از توابع بخش خرامه چشم به جهان گشود وپس از دوران کودکی ( هنگام فرا رسیدن زمان تحصیل ) با خانواده به خرامه مهاجرت کرد و در دبستان انقلاب شروع به تحصیل نمود ، پس از پایان دوره ابتدایی که با موفقیت آن را طی کرده بود به شغل کارگری و کشاورزی پرداخت و خانواده را در امر امرار معاش یاری می داد ، تا اینکه به سنی رسید که احساس کرد باید دین خود را به امام و انقلاب ادا نمود۰ بهمین خاطر فرمان رهبرش – خمینی کبیر (ره) – را لبیک گفت و راهی جبهه های نور علیه ظلمت شد۰ مدتی را در جبهه ها بصورت بسیجی به خدمت پرداخت تا اینکه بعنوان پاسدار وظیفه جهت خدمت به کشور مسئولیت بزرگتری را پذیرفت و وارد جبهه شد و چون تخصص او روی توپ ۱۰۶ بود همیشه در معرض تیررس دشمن قرار می گرفت۰ آخرین مرخصی شهید حدود ۱۵ روز طول کشید ، در پایان مرخصی او که آماده رفتن به جبهه می شد کم کم حال او دگرگون می شد و سر از پا نمی شناخت۰ با تمام اعضای خانواده طوری خداحافظی میکرد که انگار دیگر بر نمی گردد۰ از همه حلال بودی می طلبید و خود را برای وداع با دنیای مادی آماده می کرد۰ محمد رضا پس از یک هفته که به جبهه اعزام شد بر اثر اصابت ترکش زخمی گردید و در یکی از بیمارستانهای اهواز بستری گشت که پی از بهبودی بلافاصله به خ ط مقدم اعزام گردید تا اینکه عملیات کربلای ۵ شروع شد و محمد رضا بر اثر اصابت گلوله توپ به خودرو حامل توپ ۱۰۶ که مسئولیتش با ایشان بود از ناحیه سمت چپ بدنش مجروح و بلا فاصله به شهادت می رسد۰ خصوصیات شهید اسماعیلی : شهید فردی خوش رو و خوش برخورد بود که همیشه اعضاء خانواده به دید یک دوست به او نگاه می کردند ۰ او را بسیار دوست می داشتند و در تمام امور با او مشورت می کردند و او را الگوی خود قرار می دادند۰ نسبت به مردم و همسایگان بسیار مهربان و خوش برخورد و به صله رحم بسیار اهمیت می داد۰ نماز اول وقت را همیشه سر لوحه کارهای خود قرار داده و سعی می کرد که همیشه نمازش را با جماعت اقامه کند۰ بعد از نماز صبح ، زیارت عاشورا و قرآن می خواند۰ دوستان و آشنایان را به امر به معروف و نهی از منکر تشویق می کرد و به مطالعه اهمیت زیادی می داد ۰ سفارشهای دوستانه او اقامه نماز ، رعایت اسلام و پیروی از امام خمینی (ره) بود۰ سخنش در مورد جنگ و شهادت چنین بود : جنگها ، جنگ حق با باطل است ، جنگ فقر و غنا است ، جنگها ، جنگ ایمان با با رذالت است۰ چه کوته نظرند آنهایی که خیال می کنند چون ما در جبهه ها به آرمان نهایی نرسیده ایم و پس شهادت و رشادت و ایثار و از خود گذشتگی و صلابت بی فایده است۰ خاطرات
او نوجوانی شجاع و نترس بود ، با آنکه ۱۲ سال بیشتر نداشت در سال ۱۳۵۷ قبل از اینکه انقلاب به پیرروزی نهایی برسد ، با اطلاع شدند که در یکی از روستا های خرامه برخی از مردم قصد ایستادگی در برابر سیل خروشان مردم و انقلاب اسلامی را داشتند و به مبارزه مسلحانه روی آورده بودند ۰ شهید با تعدای از دوستان خود به روستا حمله کرده و با مقداری خسارت آوردن به آنها و آتش راه انداختن باعث رعب و وحشت منافقین شدند۰ یادداشت
بخشی از نامه شهید به خانواده : ۰۰۰ پدرم این تویی که با قلب شادی ندیده ات و با دستهای رنج آشنایت برای من آسایش آورده ای۰ تو با باران رنجهای خود گویی زندگی مرا گلشن کرده ای ، ۰۰۰ مادرم می دانم که تا بوده ام صمیمانه به پاسداریم نشسته بودی و در همه لحظه ها عاشقانه به نظارت زندگیم پرداخته ای۰ خنده هایت ، خنده های من بود و گریه هایت گریه های من و غمهای من بود که بر تو غم آموخت و شادیهای من بود که شادی را بر تو یاد داد۰ مادر من شهر زندگی را از تو آموختم۰ [۱]
