در عملیات نصر (1359/10/15) رزمندگان قصد آزادسازی جفیر را داشتند، لیکن قوای زرهی عراق با بهرهگیری از وضعیت مساعد زمین برای مانور زرهی، رزمندگان را عقب راند و تعدادي از نیروهای ارتش، سپاه پاسداران و دانشجویان پیرو خط امام را به شهادت رساند. پس از آن تعدادی از واحدهای دشمن از جفیر به سمت هویزه رفته و آنجا را نیز اشغال کردند. با آغاز عملیات بیتالمقدس، دو لشکر مذکور به مقابله با رزمندگانی که از کرخه نور به سمت جفیر وارد عمل شد بودند پرداختند؛ لیکن در مرحله دوم عملیات بیتالمقدس با دستیابی رزمندگان به نوار مرزی، دشمن که محاصره شدن دو لشکر خود را محتمل میدانست، در روز 19 اردیبهشت 1361 به منظور حفظ قوای خود مجبور به عقبنشینی از جفیر شد. از آن هنگام منطقه جفیر یکی از مراکز اصلی هدایت و پشتیبانی عملیاتهای رزمندگان در هور الهویزه شد. از جمله در دو عملیات خیبر و بدر قرارگاه مرکزی هدایت عملیات در این منطقه مستقر بود. کیلومترها جاده آسفالتی که توسط واحد مهندسی سپاه سوم ارتش عراق طی یک سال و نیم اشغال منطقه در دل دشت جفیر احداث شده بود، میزان اهمیت دشت جفیر را در تدابیر دشمن برای استمرار اشغال کل منطقه نمایان میکند. جاده جفیر به طلائیه از سه راهی نزدیک پادگان حمید که به سه راهی طلائیه مشهور است، آغاز شده و پس از عبور از سه راهی جفیر و دشت کوشک به طلائیهمیرسد. این جاده که در اوایل جنگ توسط دشمن بازسازی شده بود تا قبل از عملیات خیبر تنها جاده آسفالت منتهی به هور بوده است.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 204