ویرایش‌ها

نام: خسرو

مبادا امام امت، این قلب ملت، این هدیه خدا را تنها بگذارید.

بسم الله الرحمن الرحیم

و تو ای مادری که باعث افتخار من بوده و هستی، تو که از خمیرة جان برای من دریغ نکردی، من هم چون قدرت تلافی آن را نداشتم، قدم در این راه که راه، حسین است و همان راه دلخواه تو بود، گذاشتم که شاید با کمک بقیه برادران راه کربلای حسین (علیه السلام) را باز کنم. چون از اول بچگی آرزوی من این بود که تو را به زیارت سالار شهیدان حسینبن علی (علیه السلام) ببرم. حال خود نتوانستم، شاید با خون من دیگر برادران بتواند. از تو می‌خواهم بعد از من همچون گذشته که صبور بودی، باز هم باشی که می‌فرماید: