شهيد [[شهید محمد ولي جعفري ولی جعفری]] در سال [[1347 ]] در روستاي عزيز آباد مرگن در خانواده اي مؤمن ديده به جهان گشود . تا كلاس سوم راهنمايي به تحصيل پرداخت و به دليل مشكلات موجود ترك تحصيل كرد و به كار كشاورزي پرداخت تا يار و ياور پدر در زندگي باشد .
وي قبل از پيروزي [[انقلاب ]] مشغول به تحصيل بود و جو اجتماعي و سياسي روستاي زادگاهش اجازه مبارزه به آن [[شهيد ]] نمي داد، لذا پس از پيروزي انقلاب و رشد و نمو، احساس وظيفه ديني و ملي باعث شد كه وي لباس مقدس [[سربازي ]] را بر تن كرده و مشغول خدمت در زير لواي پر افتخار نظام جمهوري اسلامي شود و در جرگه رزمندگان كفرستيز اسلام قرار بگيرد .
[[شهيد ]] جعفري به عبادت الهي و فرائض ديني علاقه خاصي داشت و با تمام توان در به جا آوردن آنها مي كوشيد . در مراسم سخنراني و مجالس وعظ و خطابه در روستاي خود يا در مسافرت ها شركت داشت .
او دوستان بسياري داشت و محبوبيت او در بين آنها زبانزد بود، چنانچه در شهادتش همگي غم و اندوه در چهره داشتند . آن شهيد بزرگوار از اسرار جبهه ها در خانه و بيرون تعريف نمي كرد و دوست نداشت خانواده را با گفتن خاطرات [[جبهه ]] نگران كند، و فقط از محسنات جبهه جنگ و رشادت هاي سربازان تعريف مي كرد . وي قبل از اعزام با تمام دوستان و خانواده خداحافظي كرد و از آنها حلاليت طلبيد و راهي جبهه ها شد كه پس از 13 ماه خدمت صادقانه در تاريخ 1367/04/21 در جبهه فكه بر اثر اصابت [[تركش ]] به درجه رفيع [[شهادت ]] نايل گرديد .