عزیزانم، بعد از من اصلاً ناراحت نباشید، چون اگر خداوند شهادت را نصیبم كند به نهایت آرزویم رسیدهام كه همان مرگ آگاهانه است، اما امیدوارم كه شما مرا ببخشید و رنج هایى را كه تا به حال برایم كشیدهاید هر چند خیلى زیاد است حلالم كنید. مادرم، تو را به قرآن، و تو را به جان سه برادرانم قسمت مىدهم كه گریه و فغان نكنى و خدا را شكر كنى؛ پدرم، تو هم همچون حضرت ابراهیم(ع) باید ایثارگرى كنى و خاطرت آسوده باشد كه فاطمه زهرا (س) به فریاد همه ما مىرسد. برادرم، تو هم خوب اندیشه مرا مىدانى كه عشق به اسلام عزیز و میهن، مرا به شهادت رساند، بنابراین ناراحت نباش و حتماً در احیاء قوانین اسلام كوشا باش. برادر عزیزم، اى كسى كه همیشه زحمت زندگانى مرا كشیدهاى، از تو مىخواهم بعد از من همچون برادران شهید دیگر، حتماً روزه و نماز را ادا كنى، برادر عزیزم، بعد از من همچون زین العابدین (ع) باش چون مىدانم چه مىكشى و ناراحتیت به اندازه كوه هاى باختران مىشود. خواهرانم، شما همچون زینب (س) باشید و همچون دیگر شیر زن هاى ایرانى، انقلاب را تداوم بخشید و در تربیت اسلامى فرزندانتان كوشا باشید. در خاتمه از تمام اقوام و خویشان و دوستان، حلالیت بطلبید و در دعاها به برادران بگویید كه بهزاد را مدنظر داشته و مرا دعا كنند كه خداوند گناهانم را ببخشد.<ref name="پانویس شماره 1">[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2303 سایت شهدای ارتش]، </ref>
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:6602144.jpg
</gallery>
==پانویس ها==