بسم الله الرحمن الرحیم
از شما تقاضا دارم که به هنگام شنیدن خبر شهادتم گریه و شیون ننمایید. بلکه شکر خدایی را کنید که چنین افتخاری را نصیب من و شما نموده است. (خواهرانم را نیز تسکین دهنده باشید). فقط از شما می خواهم که راه پیشوایان دین و رهبران اسلام بالاخص خمینی کبیر را ادامه دهید و تا سرحد جان در راه خدا گام بردارید. از بینوایان دستگیری کنید، به دردمندان کمک کنید، زیرا که هیچ عبادتی بهتر از خدمت به خلق نیست.
مادرجان! هر چند که از دست دادن تنها فرزند پسرت سخت می باشد. ولی افتخاری را که نصیب شما شده است را بنگر و کمی نیز به خانواده های شهید داده غرب کشور و افراد بی سرپرست دیگر نظاره کن تا بتوانی آرام بگیری.
من این وصیت نامه را از صحرای اندیمشک در جایی که صدای توپ و تانک از دور شنیده می شود و فضای منطقه را بوی باروت گرفته است می نویسم. امیدوارم كه با پیشروی به طرف دشمن پیروزی از آن ما و دیگر برادرانمان باشد. در پایان سعات و کمال همگان را خواستارم. خدا یار و نگهدار و هدایت کننده تان باشد.
فرزندتان غلامرضا دارابي، مورخ 1359/07/21 <ref>[http://%20http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10412 سایت شهدای ارتش]</ref>
==پانویس==
<references />