مظاهرى اعتقاد راسخ به نظم و انضباط و كار تشكيلاتى داشت و همواره در طول دورههاى مختلف فرماندهى واحدهاى تحت امر را به سوى نظم و رعايت ضوابط سوق مىداد. از هر فرصتى كه پيش مىآمد در محيط نظامى و يا در جمع دوستان به انتقال اطلاعات مىپرداخت. فردى شجاع و مسئوليتپذير بود و از مشكلات هراسى نداشت. نقل است كه در انجام مأموريتى، قرار بود با همكارى [[ارتش]]، محورى پاكسازى شود. در منطقهاى، جمعى از نيروهاى عملكننده و خود وى در باتلاقى فرو رفتند و حدود دو ساعت طول كشيد تا همگى نجات پيدا كنند. به جز فرمانده يگان عملكننده ارتش كه به نظر سرهنگ بود و تا سينه در باتلاق فرو رفته بود و هيچكس جرئت نداشت او را يارى دهد، اين بار نيز مظاهرى دل به دريا زد و با طى مسافتى زياد به وى نزديك شد و او را از مرگ حتمى نجات داد.
اصغر خليلزاده - از همرزمان وى - نيز درباره ويژگيها و خصوصات ابراهيم مىگويد: مظاهرى در انجام مأموريتى كه تقبل مىكرد، ترديدى به خود راه نمىداد. در پيگيرى امور يا مصوبات مهم جلسات دقيق بود... پشتكار و روحيهاى بىنظير داشت و تا پاسى از شب امور يگانهاى تحت امر و يا رده مافوق را پيگيرى مىكرد و صبح نيز پيش از اذان بيدار بود.
سرانجام، مظاهرى در ساعت يازده صبح 4 مرداد 1367 در منطقه حسينآباد سنندج هنگام جمعآورى مينهاى كار گذاشته دشمن بر اثر برخورد با [[مين]] و اصابت تركش به شهادت رسيد.<ref>[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/434003 سایت نویدشاهد]</ref>
==پانویس==