شهید داریوش پرمه زاده: تفاوت بین نسخهها
Arameshi9706 (بحث | مشارکتها) |
Kheyri9803 (بحث | مشارکتها) (←زندگی نامه) |
||
| سطر ۱۶: | سطر ۱۶: | ||
محل شهادت: خونین شهر | محل شهادت: خونین شهر | ||
در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند. | در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند. | ||
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| + | |||
| + | Image:5902089.jpg | ||
| + | Image:1143796KAKA001-001.jpg | ||
| + | |||
| + | </gallery> | ||
*منبع:سایت شهدای ارتش | *منبع:سایت شهدای ارتش | ||
http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5238 | http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5238 | ||
نسخهٔ ۱۳ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۵۲
شهید داریوش پرمه زاده
تاریخ تولد :1339/01/18
تاریخ شهادت : 1359/12/01
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :فارس - شیراز - دارالرحمه
زندگی نامه
نام و نام خانوادگی شهید: داریوش پرمه زاده تاریخ تولد: 1339 شغل و میزان تحصیلات: دیپلم ریاضی سرباز وظیفه تاریخ شهادت:1359/12 محل شهادت: خونین شهر در اوایل آبادن بودند بعد رفتند خونین شهر و در خونین شهر خمپاره خوردند به شکمش و یک چشم خود را از دست داه بود. اعتقادش این بود که انقلاب پیروز شود و به پیروزی نهائی برسد و همیشه راهپیمائی می رفت و تمام افراد کوچه را جمع می کرد که بروند راهپیمائی. تمام آرزویش این بود که شهید شود و آرزویش بود که در راه اسلام و امام خمینی شهید شویم و وقتی از جبهه آمده بود می گفت گریه نکنید و روحیه خیلی خوبی داشت و می گفت: اگر ما نرویم بجنگیم کی برود بجنگد و در عرض یک سال ده روز مرخصی آمد و خودش بلطی گرفت بدون اینکه ما بفهمیم. داریوش اما را بسیار دوستداشت و می گفت اسلام در لوای امام می باشد. در بهمن ماه بود که آمد مرخصی خانه و می گفت مادر گریه نکن پسرهای دیگر هم داری اگر شهید شدم گریه نکنید خیلی توصیه می کرد. فعالیتهایش بسیار بود در تظاهرات شرکت می کرد و درسش را هم خوب می خواند تا اینکه به سربازی می رود و در 18 اسفندماه به شهادت می رسند.
نگارخانه تصاویر
- منبع:سایت شهدای ارتش
