ویرایش‌ها

مادر مهربانم و پدر گرامی، درود و سلام مرا بپذیرید.اکنون که این وصیت نامه را برایتان می نویسم، روز شنبه مورخ، 1366/01/08 می باشد، اگر چه دوریتان برایم بسیار ملال انگیز است، وظیفه ای را که [[اسلام]] عزیز بر عهده من قرار داده است وادارم می سازد با همه مشکلات، در منطقه بمانم و آن چه از دستم بر می آید انجام دهم و هیچ ساعتی نخواهد بود که از یاد شما غافل باشم.شما نیز باید به این وظیفه، کمال توجه را داشته باشید و بدانید که در معرض امتحان الهی هستید و در پیشگاه او مسئولیت های بسیاری دارید و خداوند بزرگ با گرفتن آن چه که به شما داده، ایمانتان را در معرض آزمایش قرار می دهد، اگر چه من فرزند شما هستم و در این مدت 22 سال، زحمات زیادی به خاطر من متحمل شده اید که اگر همه نعمت های دنیا را برایتان فراهم کنم، قطره ای از آن همه رنج و ناراحتی را نمی توانم جبران نمایم، اما بدانید که امروز، اسلام و مسلمانان از جانب گروه های مختلفی که حلقه به گوش آمریکا هستند، تهدید می شوند.بنابراین برای دفاع از اسلام است که هر روز جوانان و نوجوانان ما و علما و پیشوایان دین ما، در کوچه و خیابان ها به دست [[منافقین]] و در [[جبهه]] به دست مزدوران [[آمریکا]] یی به [[شهادت]] می رسند و من نیز از آن ها جدا نیستم و برای پیروزی [[اسلام]] ، جان فشانی می کنم و در این راه، اگر چه قطعه قطعه ام کردند، شما به عنوان افراد مسلمان و بدون هیچ گونه ناراحتی، آن را در کمال صبر و بردباری تحمل کنید و متوجه باشید که محبت فرزند، شما را از راه خدا باز ندارد.مقداری پس انداز که از قبل کار کرده ام دارم، آن چه مورد احتیاج شما است استفاده، و بقیه آن را به هر کدام از بچه ها که داماد شدند، هدیه دهید و بگویید که هدیه یک [[شهید]] ، ناقابل است و پذیرا باشید.در پایان، از همه برادرانم و خواهرانم خداحافظی می کنم و فقط راهم را ادامه دهید.علیرضا اسماعیل زاده<ref>سایت شهدای ارتش</ref>

<ref>سایت شهدای ارتش</ref><references />